Zuid Afrika 2008 | Dagbeschrijving week 2


22-09-08
Na een hele bijzondere nacht in de Beehive (jammer dat er geen geur internet is, want het ruikt bijzonder typisch) vanochtend vroeg wakker geworden. Aangezien de Beehives gemaakt zijn van niet meer dan takken en gras, bij elkaar gehouden door touwen, is het dus enorm gehorig, wat we vanochtend heel goed konden merken.

Ook vandaag schijnt weer volop de zon en is het (weer) zo'n 30 graden. Gelukkig anders warm dan in Nederland, dus heel goed uit te houden. Na het ontbijt (een full Swazi breakfast) zijn we eerst de game drive en sunset drive van vandaag gaan regelen en een tafeltje voor het diner vanavond. Op onze vraag wanneer de beste tijd was voor een game drive was het antwoord "Eh nu?". Kortom, nog even snel betalen, naar het toilet en de jeep in.

Deze game drive was totaal anders dan de vorige. Er zit hier geen groot wild, dus het gaat er erg relaxed aan toe. We hebben koedoes, zebra's, nyala's, impala's, gnoes, kraanvogels etc. gezien. Onze gids, Steve, legde bij alles uit waarom ze eruit zagen zoals de dieren eruit zien, hoe lang de draagtijd is, hoeveel jongen, het verschil tussen mannetjes en vrouwtjes. Onze kennis is inmiddels zo uitgebreid, Darwin is een kleine jongen vergeleken bij ons :-)

Om 15:00 zouden de nijlpaarden gevoederd worden bij het main camp (bij restaurant Hippo Haunt). Nou, we raden ze sterk aan de naam te veranderen, aangezien er in geen velden of wegen een "hippo" te bekennen is. We hebben wel schilpadden en krokodillen gezien, dus samen met alle andere dieren die we gezien hebben, was het een prachtige ochtend.

We hadden dus wat tijd over, dus eerst even een wasje gedaan. De zon is hier zo fel dat de was binnen een half uurtje alweer nagenoeg droog was. Om 16:15 stonden we klaar om te vertrekken voor de sunset drive. Onze gids vertelde dat we eerst nog wat dieren gingen spotten en daarna de berg op gingen om naar de zonsondergang te kijken.

Deze gids vertelde nog veel meer (en interessanter) over de dieren en we zijn inmiddels in 2 uur tijd wijzer geworden dan in 6 jaar lagere school. Waarom zebra's en gnoes altijd bij elkaar te vinden zijn (hoog-laag gras en bescherming), wat het verschil is tussen mannelijke en vrouwelijke gnoes (zwart en bruin voorhoofd), hoe hard een krokodil kan lopen (37-40 km. op land, 70-80 km. in water) en een nijlpaard (37-45 km. op het land, 12 km. in het water) en nog veel meer.

Vervolgens gingen we via een mega hysterische weg naar de top van de berg. Prachtig hoor, maar helemaal relaxed zaten we er toch niet meer bij. Toen we eindelijk bij de top waren, vertelde hij over de Koning van Swaziland, waar de heilige bergen waren, over de bergtoppen "Sheeba's breasts" en "The Crocodile" en nog eentje waar op 14 februari apen en bavianen met elkaar kussen om Valentijnsdag te vieren. Daarna vertelde hij over de vorige koning (60 jaar geregeerd) en dat de koning ieder jaar een nieuwe bruid moet kiezen (Reed Dance), dat de maagden 20-30 km. naar de rivier moeten lopen om daar riet te halen en dan 20-30 km. met riet op hun hoofd weer terug, dan 2 dagen rusten, 2 dagen dansen (met Koning) en dan kiest hij zijn bruid. De vorige koning had 60 vrouwen en 600 kinderen. Maar ook over de uitvaart van de Koning (zittend in een grot met speren, vlees en Swazi bier) en over de "Executioners Rock" waar gevangenen gedwongen werden van de rots af te springen, als ze weigerden, dan werden ze gespiest. Dat als ze in Swaziland willen trouwen met een meisje, ze haar moeten kopen voor zo'n 18 koeien (zelfs de koning). De oudste en jongste dochters zijn het duurst, daar tussenin krijgt de bruidegom korting.

De weg naar het main camp was nog erger dan de heenweg (aangezien je naar beneden nog harder gaat dan naar boven). Blijkbaar had hij meer tijd genomen dan gepland, want een rit van 1,5 uur werd dus ruim 2 uur.

Maar al met al was het een prachtige rit, met heel veel mooie verhalen en een schitterende zonsondergang.
   
23-09-08
Vanochtend lekker rustig aan gedaan en na het ontbijt vertrokken richting grens. Ongeveer een half uurtje nadat we vertrokken waren, zagen we borden naar Swazi Candles. In het reisboek stonden daar lovende kritieken over in, dus we besloten daar maar eens te kijken. Nou, geen woord teveel gezegd, echt prachtig! Alle kleuren, vormen en maten die je maar kunt voorstellen. We hebben nog gezien hoe een gekleurde bol gekneed en gevormd werd, totdat het een olifant was geworden.

Daarna hebben we nog wat rondgestruind bij kraampjes met houtsnijwerk en tafelkleden enzo. Allemaal prachtige dingen.

Er was ook een tea garden waar je, de naam zegt het al, thee kon drinken. Een heel leuk restaurantje waar je in alle rust kunt genieten van heerlijke milkshakes en brownies. Een aanrader!

Inmiddels was het bijna 13:30 en we hadden nog een lange rit voor de boeg. Begon interessant, maar wel al heel snel dodelijk saai met alleen maar vlakte, bossen, hutjes en vooral veel vee en mensen naast de weg. En toen waren we eindelijk tegen 16:00 uur bij de grens. En die zijn we dus illegaal overgegaan :-) . Eerst keurig een stempel gehaald om Swaziland te verlaten, toen met de auto langs de grenspost. "Hebben jullie al een stempel voor Zuid Afrika?" "Eh, nee". Dus wij met de auto over de grens, spookrijdend naar het Zuid Afrikaanse grenskantoor, wandelend door de slagboom naar Swaziland, stempel gehaald, weer terug via de juiste weg (auto stond al in Zuid Afrika), instappen en wegwezen. Of toch niet???? Bleek dat er een trein dwars over de weg stond, die dus de boel blokkeerde. Anyway, 15 minuten later kwam er beweging in de trein en konden we eindelijk verder. Lag er nog een slang midden op de weg.

En toen een lange, lange, lange rit van de grens naar St. Lucia. En dat met een zon die steeds verder onderging. We hebben wel 120 kunnen rijden (mocht ook) en ons qua inhalen helemaal aangepast aan de Zuid Afrikaanse manier van inhalen. Schoot dus wel lekker op en kwamen in het schemer aan bij de B&B in St. Lucia.

䳠avonds gegeten bij Alfredo's, heerlijk! Morgen worden we om 06:00 uur opgehaald voor een game drive in het Hluhluwe-Umfolzi Park (tot 15:00 uur).
  
24-09-08
Vanochtend weer vroeg opgestaan (05:00 uur) en om 06:00 uur stonden we te trappelen van ongeduld om naar het Hluwhluwe Umfolozi Park te gaan. We werden al opgehaald door de open jeep (gelukkig met dak en voorscherm, aangezien het nogal waait in een open jeep met 80 km. per uur).

Onderweg langs allerlei dorpjes in Kwazulu Natal gereden en dat zijn nog niet eens de echte Townships en toch is dit al armoe troef. Kinderen die water pompen en met hun gevulde jerrycans op hun hoofd weer naar huis lopen (en dan hebben we het niet over een kilometertje, maar heel wat verder). En toch wat een vrolijkheid, ze zwaaien allemaal (nee, niet met machettes) en lachen. Weer het bewijs dat geld blijkbaar echt niet gelukkig maakt. Je voelt je wel een beetje genant, jij als rijke toerist in een open jeep langs dorpjes rijden waar de mensen echt heel weinig hebben. Aan de andere kant, op deze manier dragen we misschien een economisch steentje bij?

Eenmaal aangekomen bij het park, ging de gids/chauffeur betalen en de entreebewijzen halen. Wij gingen ondertussen even wat om ons heen kijken. Wisten wij veel dat dat ook het enige was wat we die dag zouden gaan doen...

En dan, door de poort! Camera's paraat, gefocust op al het wild en ja hoor, om de hoek stonden de eerste giraffen al op ons te wachten, even later volgden de zebra's en de wrattenzwijnen. De impala's vlogen je om de oren. Zagen we opeens een helicopter vliegen die achter een paar neushoorns aan zat. Wij natuurlijk heel erg verontwaardigd. Waar is dat nou weer goed voor, stomme toeristen! Bleek dat het ging om twee neushoorns die verplaatst moesten worden naar een ander park :-)

Later werden we aangehouden door een andere bezoeker, die vertelde dat er leeuwen gesignaleerd waren, die een buffel hadden gedood. Daar had onze gids wel oren naar, dus het gas erop (oftewel een Ferrari Safari zoals hij het noemde) en op naar de leeuwen. Onderweg kwamen we nog een neushoorn tegen die gemoedelijk in de zon stond. En toen weer door. Uitkijkpunt 17 zou het moeten zijn. Na ongeveer 15 minuten over de zandwegen gescheurd te hebben, kwamen we aan bij uitkijkpunt 17. We mochten uitstappen (dat had natuurlijk al een teken aan de wand moeten zijn) en wij kijken. En kijken. En kijken. Waar zijn ze dan? En een heeeeeel eind verder op, daar lagen ze. Een paar beige stipjes op een zandbank (rivier was helemaal droog). En de gids maar vragen "Zie je ze? Zie je ze?" "Eh, tuuuurlijk!". De gids besloot om aan de andere kant te gaan kijken. Wij weer in de jeep, spookrijdend naar de andere kant. "Kijk" riep 'ie "Daar liggen ze, zie je ze?". Ach natuurlijk, we staan nu ongeveer nog een halve kilometer verder weg dan zonet, zo zie ik ze veel beter :-) . We hebben maar ja geroepen, wilden hem ook niet teleurstellen. Op een gegeven moment wisten we niet wie nu enthousiaster was, de gids of wij (we denken het eerste). We kwamen tot de conclusie dat we een stel verwende nesten zijn, die het blijkbaar al normaal vinden om op zo'n 7 meter van wilde dieren af te staan en dan is een 1,5 kilometer ineens wel heel ver weg. We schamen ons diep...

Daarna gingen we verder en blijkbaar had de gids de smaak van het spookrijden te pakken, want hij besloot om de weg te vervolgen (in de verkeerde richting, maar das een detail). Anders "reden we steeds dezelfde weg". Het is ons nog steeds niet duidelijk wat het verschil is van de ene keer linksom rijden en de andere keer rechtsom, blijft beide keren dezelfde weg :-) . Dus onderweg de hele tijd tegenliggers die riepen "One Way". Ja, dat hadden wij wel door en de gids kon het niets schelen.

Op de terugweg de neushoorn weer gezien, zebra's, tig impala's etc. Niet om te klagen, maar werd op een gegeven moment wel een hele eentonige weg. We kwamen nog wel een zebra tegen met bijzondere neigingen (met zijn kop heen en weer schudden). We weten nog steeds niet waarom, maar het ging volgens ons niet goed met hem/haar.

Al met al geen game drive die hoog op het lijstje zal komen te staan, maar met een geheel verzorgde dag rondtoeren onder een lekker zonnetje met een verkoelend windje (het was 30+ graden) toch een prima dag.
 
25-09-08
Vandaag gingen we mee met de Hippo & Croc tour. We waren een beetje aan de vroege kant dus we waren de eerste. Een jongen (officieuze "security guard") vroeg of hij op onze auto mocht passen. Ja dat mag (graag zelfs!) en wij de boot op. Er kwamen ook nog een man en een vrouw met wat leek een lokale dienstbode (compleet met jurk en schortje). We hopen dat de indruk die wij hadden verkeerd is... Om 10 uur vertrokken we en al snel vertelde de kapitein dat 1 motor het niet deed en dat we dus op 1 motor zouden varen. Maakt ons niet uit, gaat alleen iets langzamer.

Na een paar minuten zagen we de eerste krokodillen al aan de kant liggen. Een hele grote met een kleintje ernaast. Verder nog verschillende vogels gezien en toen was het tijd om naar The Narrows te vertrekken, richting nijlpaarden. Onderweg nog een krokodil in het water zien liggen. Het schijnt dat er in dat gebied zo'n 2.500 krokodillen en 1.000 nijlpaarden zijn. Kun je nagaan wat er nog onder water zwemt of in het riet ligt (en je dus niet ziet). Onder de brug door met allemaal zwaluwnesten. Toch knap hoe zo'n zwaluw op zo'n onhandige plek nesten kan bouwen.

En even later, ja hoor, daar lag deel 1 van de familie. De "pod" bestaat uit ongeveer 25 nijlpaarden. Een paar nijlpaarden waren nog even aan het vechten, maar dat schijnt normaal te zijn in een nijlpaardenfamilie. Een nijlpaard dat een heel stuk verder op lag ging nog even prachtig gapen (maar iets te snel voor de camera) en weer een stuk verder lag de rest van de familie, met baby nijlpaardjes erbij! Echt zo'n mooi gezicht.

Helaas moesten we op een gegeven moment weer terug (zo'n tocht duurt maar 2 uren).

Daarna zijn we een internet cafe ingedoken waar ze werkelijk supersnel internet hadden. Echt zoals je thuis internet! Vervolgens wat gegeten en toen hadden we even geen idee wat we zouden gaan doen. We hadden de keus uit cultuur (Kuhla cultural village) of natuur (Cape Vidal). We besloten om toch maar naar Cape Vidal te gaan. Onderweg staken er ineens een heel stel gestreepte mangoesten de weg over.

De weg naar Cape Vidal (aan de Indische Oceaan) leidt door het Eastern Shore Game Reserve waar 4 van de 5 "Big Five" leven (zwarte neushoorn, buffel, olifant, luipaard) en het nijlpaard en krokodil (en de wereld aan koedoes, waterbok, dikdiks, wrattenzwijnen, zebra's etc.). Per dag worden maar 120 voertuigen toegelaten en we waren wat aan de late kant (14:45), maar we mochten naar binnen!

Onderweg inderdaad heel veel koedoes, buffels, bokjes, zebra's en wrattenzwijnen gezien. Toen aangekomen bij Cape Vidal de Indische Oceaan bewonderd. Daar schijnt een gevaarlijke getijde stroming te zijn, maar schijnt ook perfect te zijn voor snorkelen. Na een tijdje zijn we weer terug gegaan, ook omdat het park om 18:00 uur sluit (dus voor die tijd moet je door de poort zijn). Nog wat aapjes gezien en weer buffels en dikdiks.

Op een gegeven moment zagen we een heel eind verder op iets aan de rechterkant van de weg zitten. Omdat we eerst dachten dat het een of ander bokje was, sloegen we daar eerst geen acht op. Maar toen stond het op en was het toch echt een katachtige. Eerst dachten we een gewone kat (maar daar was ie wel wat groot voor) toen dat het een leeuwin was (maar die komen in het park niet voor) dus er was maar 1 conclusie mogelijk: een luipaard! Toen we dichterbij kwamen, bleek het inderdaad een luipaard te zijn die inmiddels in de berm lag. Juist toen we het fototoestel en de filmcamera pakten om hem te vereeuwigen, draaide hij zich om en ging de bosjes in. Maar we hebben hem alle drie gezien van ongeveer een meter of 3 afstand!
   
26-09-08
Vandaag een rustige dag gehad. Om 07:00 uur opgestaan, ontbeten en toen vertrokken richting Drakensbergen. We hadden een lange rit voor de boeg (zo'n 450 - 500 km.) waar we ongeveer 7 uren over zouden gaan doen. De snelweg rijdt hier wel lekker door, maar je moet ook zoveel op die "B-wegen" rijden, waar soms het asfalt ineens ophoudt en je dus op zo'n hele prettige grindweg rijdt, vol kuilen (potholes of slaggate genaamd) maar die funest zijn voor de onderkant van de auto (die toch al erg laag op de weg ligt).

Na een lunchstop bij het tankstation in Greytown zijn we doorgereden (de strekking van dit verhaal: we hebben vandaag veel gereden) richting Drakensbergen. Voor ons reed op een gegeven moment een auto met naast allemaal zakken (rijst? maismeel?) ook een giga baal hooi waarvan we ieder moment verwachten dat die eraf zou storten. Is niet gebeurd. We zijn nog even gestopt bij de Kwazulu Weavers (waar ze prachtige geweven kleden verkopen en hele mooie kaarsen), daar gaan we dus nog een keertje naar terug, want we hadden te weinig tijd om eens goed te kijken wat er allemaal verder was. We hebben de ATM nog leeggetrokken (letterlijk!) dus die geeft nu een error :-) Kapitalisten!
En we konden de verleiding van een Chocoholic wafel met Double thick coffee milkshake niet weerstaan, maar we zijn nu wel heeeeel gelukkig :-) In de boom zaten trouwens nog een stel lepelaars bij hun nest.

En toen kwamen we eindelijk aan bij de accommodatie. Echt een mega grote cottage voor ons alleen (met 6 slaapplaatsen) met zoals we nu hebben kunnen zien allemaal extra loges (kevers, andere vliegende beesten, etc. (dat wordt dus vannacht met onze monden dicht slapen). De cottage heeft uitzicht op de Drakensbergen, met een prachtige zonsondergang.
     
27-09-08
Vanochtend was het de bedoeling om niet te vroeg wakker te worden, maar aangezien je iedere keer midden in de natuur verblijft, en dieren over het algemeen geen horloge hebben, ben je dus iedere ochtend zeker rond 06:00 uur wakker. Daarnaast hebben de "buren" hun hond meegenomen (poedels!) dus wekker zetten was zeker niet nodig.

Het ontbijt was op z'n zachtst gezegd zeer bijzonder. Je kreeg een gelamineerde kaart waarop een plaatje stond met gebakken ei, roerei, gekookt ei, bacon etc. Het was de bedoeling dat je met een whiteboard stift een kruisje zette voor het voedsel dat je wenst en dan in het hokje hard of zacht. Op zich een idiot proof concept, aangezien degene die het moet klaar maken op deze manier niet hoeft te kunnen lezen, alleen naar plaatje en kruisje kijken et voila. Ja, maar dan moet degene die de kaarten uitdeelt en weer inneemt ze natuurlijk niet door elkaar gooien. Dus toen Cees (wel eieren) en Lina (geen eieren) hun ontbijt op hadden, kreeg Conny nog eens haar roereieren. Kortom, je zit zo meer dan een uur aan tafel voor het ontbijt. En das toch wel weer zonde van de vakantietijd.

Anyway, na dit lange ontbijt (maar gelukkig niet zo lang als het diner), gingen we op pad. We zijn weer even langs de Kwazulu Weavers & Candle Factory gereden. Hadden echt wat meer tijd nodig dan we gisteren hadden. Na de nodige inkopen zijn we doorgereden via Bergville naar het Royal Natal National Park. Hoe dichter je bij het park (dus dus de Drakensbergen) komt, hoe bergachtiger het wordt (duh!). Echt prachtig om te zien. Toen we wegreden was het enorm bewolkt, dus we hadden niet al te hooggespannen verwachtingen van de dag.

Maar toen we eenmaal bij het park waren begon het steeds meer op te klaren en op een gegeven moment was het Amphitheater (de berg waarvoor we kwamen) helemaal helder, zonder wolkendeken. Zo mooi om te zien en hoewel minder hoog dan bijvoorbeeld de Rocky Mountains, niet minder imposant.

Na een tijdje in het park rondgetoerd te hebben, hebben we het park weer verlaten en zijn we onderweg gestopt bij Coyote Cafe voor een kleine lunch (en nee, we zijn niet alleen aan het eten in deze vakantie...). Daarna weer verder gereden over de Olivierpas (1730 m.) richting het Golden Gate Park. We waren eigenlijk op zoek naar de Basotho Cultural Village, maar dat hebben we niet kunnen vinden. Bleek later in het Golden Gate Park te liggen (bleek niet uit de routekaart) en zover zijn we dus niet gegaan. Op een gegeven moment zijn we weer teruggegaan, na eerst via een smal weggetje langs een elektriciteitscentrale (don't ask) weer op de "snelweg" beland te zijn. Zagen we ook nog een pickup truck rijden met een koe daarop. Foto's hebben we niet, maar geloof ons, was enorm komisch om te zien :-)

Nog een grappig iets. Toen we dus aan onze zoektocht bezig waren, waren we zo aan het kijken en denken, dat we de snelheid even niet in de gaten hield. En dus 100 reed waar je 60 mocht. En dat hadden we pas in de gaten toen er achter haar een politiebusje reed, vol politie agenten die met knipperende alarmlichten reden en toeterden. We dachten natuurlijk direct "dat wordt hommeles", maar nee, ze waren alleen verontwaardigd dat we niet op de vluchtstrook waren gaan rijden om ze erlangs te laten :-) Dus wat hebben we geleerd, het is prima om 40 kilometer te hard te rijden, als je maar op de vluchtstrook gaat rijden om de politie te laten passeren.
     
28-09-08
Het begint een gewoonte te worden, dat vroege opstaan. Na het ontbijt (wederom +1,5 uur), snel de auto ingepakt en op weg. We hadden gerekend op 3,5 uur reistijd en met een korte tussenstop en we waren dan ook tegen 12 uur op de plaats van bestemming, Kloof waar we een rit met een stoomtrein gingen maken. Het was even zoeken, maar het station was al snel gevonden.

Het is hier deze week schoolvakantie (voorjaarsvakantie o.i.d.) dus het was mega druk op het station. We hadden het van te voren niet aangedurfd om te reserveren omdat we niet wisten of we wel op tijd op het station zouden zijn. Dus toen we dan eindelijk op het station waren, was het maar de vraag of er nog plaatsen vrij waren. Maar er waren nog plaatsen vrij!

Dus eindelijk, eindelijk, na vele jaren, is het dan toch gelukt om een rit met een (stoom)trein te maken. In Schotland, Denemarken, Zweden, Canada, nergens kwam onze reis precies uit met de treintijden, maar hier, in Zuid Afrika, is het dan toch gelukt! Wat een mazzeldag!

We hadden stoelen 14, 15 en 16. Het was een heuse stoomtrein, zo'n ouderwetse. De rit ging van Kloof naar Inchanga en weer terug naar Kloof, via de vallei van 'n 1000 heuvels (daar waar we eergister met de auto doorheen gereden zijn). Een prachtige route met hele mooie vergezichten en uitkijkjes op dorpjes. Fantastisch om een keertje mee te maken. De trein rijdt alleen de eerste en laatste zondag van de maand en onderweg staan er ook allemaal mensen (in of buiten auto's) naar de stoomtrein te kijken en te zwaaien. Voelt een beetje als de Orient Express, maar dan anders (in ieder geval zonder moord :-) ).

De reizigers zien het blijkbaar ook als een echt dagje uit, want vooral op de heenweg kwam er van alles aan etenswaren uit tassen, zakken etc. Van Kentucky Fried Chicken tot eigengemaakt eten. Bij iedere spoorwegovergang fluit de stoomtrein en hoor je nog dat echte "tjoek tjoek" geluid. Prachtig!

Op een gegeven moment kwam er ook nog een bandje de coupe in die een tijdje muziek heeft gemaakt (en tegen ons een heel verhaal hield over George Formy en WO II, dus we hebben maar geconcludeerd dat we er wel heel oud moeten uitzien en dat het tijd wordt over te stappen op Oil of Olaz).

Aangekomen in Inchanga stonden er allemaal kraampjes, konden kinderen op een pony rijden, en was er een vuur aan voor wie er wilde braaien (wat dan ook veelvuldig gebeurde). We hebben nog wat te eten gekocht (ook een belevenis op zich "Weet je zeker dat je een hot dog wilt? De wors rolls zijn heel erg lekker" "Oh, blijf je er anders mee zitten?" Antwoord; veel gelach en ja geknik, nou doe me dan maar 2 hotdogs en 1 zo'n wors roll, totale kosten: 31 Rand, dus zo'n 3 Euro). En even later waren de wors rolls ook uitverkocht (dus er zijn er meer geweest :-) ).

We hebben nog wat kleine dingen gekocht en zijn toen alvast de trein ingegaan (zodat Lina niet een hele horde mensen achter zich heeft staan wachten). Nog een fotootje gemaakt van een grote Paradijsvogelplant en een wevertje die onder een nest hangt en toen terug naar Kloof waar we om 16:00 uur weer aankwamen. Echt een enorm leuke ervaring!

Moesten nog wel even zoeken om weer op de snelweg te komen (zo'n navigatie blijkt toch echt heel handig te zijn! We missen d'r echt!) maar ook die hebben we uiteindelijk gevonden en de B&B ook. Mooie ligging, hekje uit, 50 meter lopen en je staat op het strand en kijkt uit over de Indische Oceaan.