Zuid Afrika 2008 | Dagbeschrijving week 3


29-09-08
Vandaag stond in het teken van de vlucht van Durban naar Port Elizabeth. De vlucht vertrok om 13:10 en zou om 14:25 in Port Elizabeth landen. Dat werd ietsje later (zo'n 10 minuten).

Maar eerst zijn we vanochtend nog even naar het strand gelopen (alsof dat zo ver is :-) ) om nog even te genieten van de Indische Oceaan, de wind en de zon. Het was prachtig warm weer. De dame van de B&B had ons nog getipt over een car wash in het winkelcentrum vlak bij. Daar werd de auto dus voor 70 Rand (nog geen 7 Euro) met de hand (!) gewassen en van binnen schoongemaakt.

En toen op naar het vliegveld. Ook daar naar toe had de eigenaresse van de B&B een handige route gegeven, dus we zaten zo op de snelweg en reden er heel eenvoudig naar toe. De auto inleveren en op naar de in check balie. Nadeel is dat we bij de binnenlandse vlucht alleen in Nederland een reserveringsnummer hadden gekregen, we konden dus ook geen tickets nakijken. Blijkt dus dat een niet zo slimme medewerker van AAA op een ticket de verkeerde naam gebruikt had. We hebben dus moeten praten als brugman om mee te mogen vliegen, maar gelukkig was het een one way ticket en daarom mochten we toch mee! De controle ging een stuk sneller dan in Dusseldorf, Amsterdam of Johannesburg, dus we konden er vrij vlot doorheen. Daarna in het vliegtuig voor een vlucht van een uurtje.

Het bleek dat de crew enigszins melig was, dus bij de uitleg wat te doen bij calamiteiten vloog de ene grap na de andere door de microfoon. Het tonen van de nooduitgangen werd vertaald als "de Macarena", als er iets gebeurde dan moesten we bukken en "kiss our asses goodbye", als we de uitleg van de reddingsvesten niet begrepen dat hoopten ze dat we snelle leerlingen waren, de piloot gaf nog aan dat "omdat we toch nergens naar toe konden, hij wat ging vertellen over de vlucht en aangezien het buiten -23 graden was, adviseerde hij om de ramen dicht te laten". Daarnaast hadden ze broodjes om te watertanden. Het waaide een beetje "maar dat konden we hem niet kwalijk nemen". Bij aankomst in Port Elizabeth werd geroepen "Welkom in Zimbabwe" en "Als je niet in Port Elizabeth hoorde te zijn, dan heb je nu een groot probleem". Als je het vliegtuig uitging moest je rekening houden met de wind en zorgen dat je hoed of pruik niet wegwaaide of je jurk omhoog waaide tenzij je mooie benen had. En zo ging het maar door. Je moet erbij geweest zijn :-)

De landing verliep ook voorspoedig (dat maken we ook wel eens anders mee) en ook de koffers waren er echt super snel. Tijd om de nieuwe auto op te halen. We hadden nog even gevraagd of het mogelijk was een upgrade te krijgen, maar alle auto's waren al verhuurd. En met alle auto's bedoelde ze ook echt alle auto's, aangezien ook de Toyota Yaris Sedan die wij eigenlijk hadden moeten hebben, ook niet meer beschikbaar bleek. Dus we kregen toch een gratis upgrade naar een Nissan Tiida. En die is toch echt een heel stuk comfortabeler dan de Yaris die we hiervoor hadden. Elektrische ramen en centrale deurvergrendeling, ruimere kofferbak, meer ruimte binnen, elektrische spiegels. Grap is dat de hendel voor de knipperlichten nu weer op de "normale" plaats zitten, dus zetten we nu weer regelmatig de ruitenwissers aan (waren we  net gewend aan de andere plek...).

En toen Port Elizabeth uit. Bleek nog niet eenvoudig. We hadden de routebeschrijving erbij, maar op een of andere manier hebben we alle drie de afslag gemist, want we reden op een gegeven moment op een industrieterrein (kan nooit goed zijn). Maar weldra de snelweg gevonden en op naar Addo.

Blijkt inderdaad een miniscuul dorpje te zijn. Je rijdt Addo in en weer uit zeg maar. De B&B is reuze leuk om te zien met allemaal sinaasappelbomen waar je zelf mag plukken zoveel je wilt en je mag ook meenemen als je weer vertrekt. Alleen mogen ze niet mee naar het Addo Elephant Park. Vroeger (voor 1979) werden de olifanten eigenlijk gelokt met citrusvruchten zodat de toeristen de olifanten goed konden bekijken. Er reed dan een auto met citrusvruchten in een bepaald gebied in het park en de olifanten renden daar dan achteraan en haalden uit die auto de vruchten. Maar dat leverde zoveel stress, ruzie en dus gewonde olifanten op, dat ze daar in 1979 mee gestopt zijn. Maar ja, zo'n olifant heeft natuurlijk een gigantisch geheugen dus om te voorkomen dat we een horde hijgende olifanten achter de auto aan hebben morgen, laten wij de sinaasappels bij de poort achter en halen we ze later wel op.

Voor diegene die het interessant vinden om te weten wat we gegeten hebben, we hebben "Venison pie" gehad oftewel een taartje van springbok. Was prima te eten. Na nog iets met Custard, ook ok. Was wel het duurste diner wat we tot nu toe gehad hebben (inclusief drankjes 433 Rand, das dus zo'n 40 Euro). Maar het smaakte prima (en zoveel keus in restaurants heb je in Addo niet :-) ). En we slapen in een hut geheel gemaakt van klei en riet. En das te ruiken ;-)
     
30-09-08
Vanochtend om 06:00 opgestaan. Het ontbijt (om mee te nemen) was gisteravond al voor ons klaargemaakt dus we zaten voor 7 uur al in de auto. Nog even geld gepint en toen op naar het Addo Elephant Park! Nog voor we bij het park zelf waren, zagen we al een olifant (aan de andere kant van het hek). De dag begon goed!

Om ongeveer 07:45 uur waren we door de eerste toegangspoort. Nog even op het bord gekeken waar er dieren gespot waren (alsof je daar iets aan hebt, het zijn geen standbeelden!).
En toen de eigenlijke poort door. Al snel zagen we de eerste olifant, die ineens in draf op onze auto af kwam rennen. Conny in de stress en gelijk gas geven, Cees die gelijk een mega Kodak moment zag (Jan de Bont?) en Lina die ook wel enigszins benauwd begon te kijken. Fotootje gemaakt via de zijspiegel :-)

En weer verder gereden. Nog meer olifanten onderweg gezien (goh, zou het daarom "Elephant" park heten?). In het park liggen een aantal "loops" wat eigenlijk inhoud dat je van de geasfalteerde weg af gaat en een rondje rijdt om een bepaald gebied heen, over een grindweg. Nou, met deze auto gaat dat een heel stuk beter dan met de vorige!

Vervolgens kwamen we verschillende struisvogels tegen. Maar daar gaan we over een paar dagen nog veel meer van zien, want dan verblijven we in Oudtshoorn, de struisvogelstad van Zuid Afrika. Maar dit mannetje kwam wel heel erg parmantig voorbij lopen. En toen stak er ineens een hele grote buffel over. Was ook duidelijk een mannetje en veel groter dan de buffels die we tot nu toe hebben gezien. En een stukje verder zagen we ineens een jakhals (met op de achtergrond als prachtige illustratie allerlei botten van een of ander groot dier, buffel?). Omdat we nog moesten ontbijten zijn we gestopt bij een waterplas. Op een gegeven moment kwamen er twee zebra's water drinken (waarschijnlijk een moeder en kind) en daarna een mannetjes wrattenzwijn (heeft vier wratten op zijn hoofd, een vrouwtje heeft er maar twee). Ze zijn wel erg op hun hoede, maar zolang je maar rustig in de auto blijft zitten, gaan ze rustig hun gang (en met leeuwen in de buurt laten wij het wel uit ons hoofd om de auto uit te gaan).

Een eindje verderop zagen we een secretarisvogel. Die is zo groot, dat we eerst dachten dat het een struisvogel was. En het dierenschouwspel ging maar door. We zagen nog een jakhals met een vrouwtje (duidelijk een stelletje), echt zo mooi om te zien!

Op een gegeven moment kwamen we weer bij een waterplas waar een hele kudde olifanten stonden te drinken met een heel jong olifantje erbij, echt een piepklein baby dombo! Super schattig. En als je ziet hoe beschermend de rest van de kudde bij die kleintjes is. De baby olifantjes begonnen bij hun moeder te drinken, zo mooi om te zien! Van rechts kwam er trouwens nog een mannetjes olifant aan, die ook bij de plas kwam drinken en blijkbaar was dat het sein voor de rest van de kudde om te verkassen. En toen, de stokstaartjes! Echt heel grappig, een heel groepje bij elkaar en een druktemakers dat het zijn!

Toen we bijna weer bij het restkamp waren zagen we nog een schildpad! Een hele grote die zich (voor een schildpad) nog best snel uit de voeten maakte.

Jammer genoeg moesten we toen het park verlaten (maar niet voordat we nog een bezoekje aan de shop hadden gebracht) want we moesten nog zo'n 350 kilometer rijden naar Knysna. Onderweg weer een aantal wegomleidingen gehad (en dan sta je dus zo 10 tot 20 minuten te wachten tot je door mag rijden) dus je doet er even over... Kortom, vandaag van 07:00 uur tot 17:30 uur bijna non stop in de auto gezeten.

Vanavond gegeten bij "Carmen's Corner". We dachten eerst dat het een bordeel was (ja, wie hangt er dan ook een paars neon uithangbord buiten en maakt knipperende lampjes rond het raam). En toen snel weer naar de B&B waar iemand in Zulu iets aan ons vroeg. Was echt helemaal niets van te maken. Bleek dat hij vroeg hoe laat en waar we wilden ontbijten. Daarna vroeg hij het nog een keer in Zulu en we hebben keurig antwoord gegeven op de vraag :-) .
  
01-10-08
Vandaag stond een walvissensafari op het programma. We moesten ons om 09:00 uur op het kantoor in Plettenberg Bay melden en rekening houdende met "zoektijd" zijn we om 8 uur de deur uit gegaan.

De routebeschrijving in het programmaboek (waar dus ook de routes naar de accommodaties in staan) was weer behoorlijk "bijzonder" te noemen, maar ondanks dat reden we in 1x goed!

Om 09:30 zouden we vertrekken, moesten natuurlijk weer een verklaring tekenen dat we ze niet aansprakelijk zouden stellen, etc. etc. En toen op naar de boot. Aangekomen bij de boot (die een heel mooi trapje had om in de boot te klimmen) klommen we erin en ging iemand van de crew vertellen dat een 4x4 wagen de boot met hoge snelheid het water in duwt en dat dit wat ruw zou gaan. Viel reusachtig mee, was heel grappig (iedereen juigen toen we in het water waren).

En op weg! De kapitein gaf aan dat hij naar rechts zou gaan omdat hij daar walvissen gezien had en links niet zo veel. Dus wij rechtsaf. En ja hoor, niet eens zover uit de kust zwommen een moeder en vader met jong. Zo mooi. De ene foto naar de andere maken natuurlijk (toen wisten we nog niet wat er ging gebeuren). De boot mag op max. 50 meter van de walvissen komen (Close Encounter, er is nog een boottocht, daarbij is het max. 300 meter). Maar ja, als dan vervolgens de walvissen besluiten om eens een kijkje te komen nemen, dan ben je ineens maar een meter van een walvis verwijderd! Zo mooi! Echt prachtig. Vooral het mannetje had er zin in, want die zwom om de boot, onder de boot door, ging achter de boot en bleef maar kijkjes boven water nemen. Nieuwsgierig dat ze zijn! De kapitein vertelde nog dat ze dit niet zo heel vaak doen (onder de boot door zwemmen enzo). Deze walvissen (vooral het mannetje) bleken nogal speels te zijn, dus op een gegeven moment ging hij heel zachtjes tegen de boot duwen (voelde je nauwelijks iets van, wilde alleen spelen). We zijn volgens ons wel zo'n anderhalf uur bij de walvissen gebleven. Echt prachtig!

Daarna zijn we nog naar "Seal Island" geweest (waar dus allemaal zeehonden liggen en zwemmen). Echt enorm veel! En ook die sprongen dartel rond de boot en zwommen er onderdoor, echt hele grappige beesten. En toen was het na 2 uur toch echt weer tijd om terug te gaan.

De terugweg was ook best apart :-) . De crew vertelde dat de kapitein met grote snelheid het strand op vaart en dat daarna de boot omgedraaid wordt door een tractor zodat hij met de voorpunt de goede richting in staat voor de volgende tocht. En toen maakten ze me toch een vaart! We vlogen zo het strand op. Wat een geweldige tocht! We waren er gewoon sprakeloos van... (en dat gebeurt niet zo vaak, ha ha ha).

Vanmiddag hebben we een combinatie van broodje eten en internetten gemaakt. Wel zo makkelijk en supersnel (zowel de lunch als het internet). Daarna zijn we in de auto gestapt, getankt en richting George gereden. Na een korte stop in het Wilderness National Park zijn we doorgereden naar Dolphin Point waar we inderdaad dolfijnen zagen, walvissen en een klipdassie. Toch grappig dat je al die dieren zo dicht bij de kust ziet (gewoon vanaf het strand).

Vanavond gegeten bij Zest in Knysna. Een prima restaurant met een bijzondere keuken. Niet alleen qua aanbod van eten, maar ook qua bereiding. Conny had bijvoorbeeld als voorgerecht sushi besteld en dat komt dan vervolgens van een restaurant een stukje verderop. Verder loopt het personeel van de verschillende restaurants continue bij elkaar in en uit, leent dingen van elkaar. Bijzondere vorm van "lease personeel" :-) . Maar eerlijk is eerlijk, het eten was heel erg lekker en de kwaliteit heel erg goed (ook de sushi, ha ha ha).

Morgen rijden we door naar Oudtshoorn, waar we bij de struisvogels gaan kijken.
 
02-10-08
Hoera! We konden vandaag uitslapen! We hadden afgesproken dat we om 09:00 uur zouden ontbijten, dus konden we lekker uitslapen. Na het ontbijt de was afgerekend (toch wel heel erg handig, die laundry service) en op naar Oudtshoorn.

Het was een dag vol verwondering. Dat begon al toen we vertrokken. Regen! Dat was voor het eerst deze vakantie dat we een dag regen hadden! En dan weet je gelijk hoe snel dat ook alweer verveelt :-) . We reden door de Outeniqua Pas (800 m.) naar Oudtshoorn, wat vast een prachtige route door bergachtig gebied is, maar door de regen en de laaghangende bewolking zagen we daar dus helemaal niets van.

Oudtshoorn ligt in de Kleine Karoo, het gebied dat volgens de beschrijving "altijd blauwe luchten heeft". Alleen vandaag even niet... Toen we met een dame die in Oudtshoorn woont aan het keuvelen waren en opmerkten of het wel vaker zulk weer is, werd geantwoord: Nou, wij vinden het eigenlijk wel lekker, het is hier altijd zo warm. Alleen vandaag dus even niet...

En omdat we ons zeker niet lieten tegenhouden door de regen, en we in het struisvogelgebied zitten, was het een goede gelegenheid om naar 1 van de grote struisvogelboerderijen te gaan. De volgende verwondering. Want we hadden koud een toegangskaartje gekocht, of we werden een deur binnengeduwd waar we terecht kwamen in een zaal vol mensen die naar een verkooppresentatie over struisvogelleer van een "Crocodile Dundee wannabee" zaten te luisteren. Hoezo opgelaten?????

Anyway, Croc Dundee ging verder met zijn verkoopverhaal, Lina kreeg een lachstuip en Conny vroeg zachtjes wanneer de dekbedden kwamen. Daarna werden we een andere ruimte ingesluisd waar hij een hele verhandeling ging houden over de struisvogels en hoe makkelijk de struisvogeljongen dood neervallen. Ach, altijd leuk om te weten (not!). Het was al snel duidelijk dat struisvogels hier gewoon commerciele handel is en dat je er vooral niet te warme gevoelens voor moet krijgen. Een goede struisvogel is een dooie struisvogel zeg maar. Enige probleem (naast het geneuzel van Dundee) was dat Lina de gehele tijd moest staan, wat dus niet zo best gaat. Toen we tot overmaat van ramp ook naar buiten gingen en in de stromende regen achteraan kwamen te staan, dus niets zagen/hoorden en nog een keer ik weet niet hoe lang moesten staan (en Lina dus ook), was de maat vol. Wij weer terug naar de kassa, aangegeven dat wij wel mooi die ruimte ingeduwd werden zonder dat we ook maar 1 vraag hadden kunnen stellen, dat we iemand bij ons hebben die niet zo goed ter been is en of ze wellicht een stoel of rolstoel hadden die we even konden gebruiken. Nee, die hadden ze niet. Punt. Ja, dat is wel erg makkelijk dus gevraagd of het dan mogelijk was dat we een van de tuinstoelen die op het terras stonden konden gebruiken. Ja dat kon. Dus de stoel mee. Volgend probleem, Dundee was niet van plan om zijn speedy tempo te minderen, dus wij en nog een (Indiaas?) ouder stel hobbelden er achteraan en al snel was de gids (incl. groep) in geen velden of wegen meer te bekennen. Nou, toen was de lol er echt af. We hebben de struisvogels (incl. jonkies) nog even gefotografeerd en zijn dezelfde weg teruggelopen en zijn binnen even aan een tafel gaan zitten zodat Lina weer even op krachten kon komen. Kwam het meisje achter de kassa naar ons toe om haar excuses aan te bieden dat ze niet gezegd had dat er veel gestaan moest worden (kon zij natuurlijk niet weten dat Lina daar moeite mee heeft, dus we namen haar niets kwalijk) en dat zij ons graag koffie/thee wilde aanbieden en dat Lina haar geld terug kreeg. Nou, het meiske kon er natuurlijk niets aan doen, de gids was gewoon een sukkel die zijn praatje afdraaide en als een gazelle over de boerderij galoppeerde. Moraal van dit verhaal, vermijd de Cango Ostrich Farm, maar ga gewoon naar een andere (meer relaxte farm). Nou ja, het verhaal doet het wel weer leuk voor de analen.

Daarna hebben we wat gegeten, nog een paar boodschappen gedaan, hebben we nog even rondgekeken in Oudtshoorn en zijn toen weer terug naar de B&B gegaan. Morgen rijden we via Calitzdorp (dat dus ook in de Kleine Karoo ligt, daar waar altijd blauwe luchten zijn, ha ha ha) via Ladismith en Barrydale naar Swellendam.

Nu gaan we even de verwarming aanzetten en opwarmen :-)
 
03-10-08
Vanochtend keken we uit het raam en ja! Blauwe luchten! Kinderhand is gauw gevuld :-)
Maar, de wereld ziet er toch een stuk aangenamer uit met een lekker zonnetje (dan toch ook wel weer raar als je bedenkt dat oorlogen vaak voorkomen in warme landen...).

Het bleek trouwens dat we de hele nacht een loge voor de deur hebben gehad (de hond Jessie). Had de hele nacht buiten voor de kamer liggen slapen.

Rond een uur of half negen vertrokken we richting Swellendam. De route liep over de Route 62 (geinspireerd op Route 66 in de VS) langs Calitzdorp, Ladismith, Barrydale en over de Tradauwpas.

We waren nog maar net buiten Oudtshoorn of ja hoor, daar stond politie. Of we maar even naar de berm toe wilden komen. Bleek een standaard controle te zijn en of we het rijbewijs even wilden laten zien (goddank voor de internationale rijbewijzen, anders moet je weer zoveel uitleggen), nog even om de auto lopen en we konden weer verder.

Onderweg nog wat struisvogels en de omgeving gefilmd en gefotografeerd en doorgereden naar onze eerste stop: Calitzdorp. Calitzdorp is de Port hoofdstad van Zuid Afrika (als we de borden mogen geloven) en aangezien Cees een liefhebber van Port is, zijn we gestopt bij Boplaas waar je een port proeverij kunt doen. De witte Port bleek het lekkerste, dus we hebben maar een fles witte Port meegenomen (a 35 Rand = 3 Euro).

En weer verder richting Ladismith. Vlak voor Ladismith werd in de reisgids geadviseerd om langs de Seweweekspoort te rijden, wat we dus ook braaf hebben gedaan. En geen woord teveel gezegd, was een prachtig zijstapje met hoge rotsen die steeds dichter naar het pad kwamen (een weg kun je het nauwelijks noemen) waardoor je het gevoel kreeg steeds meer ingesloten te worden. Echt heel mooi! De naam (seven weeks poort) schijnt ontstaan te zijn door ofwel een fynbos dat zeven weken in bloei staat ofwel doordat de brandewijnsmokkelaars zeven weken nodig hadden om door het hoogveld te trekken. Wij vinden de laatste verklaring het leukst.

Daarna verder naar Ladismith, wat een piepklein dorpje bleek. Nog even wat gegeten en doorgereden naar Barrydale. De omgeving is echt heel erg mooi (Klein Karoo), maar de mensen zijn hier wat minder aardig dan in oostelijk Zuid Afrika.

Vanaf Barrydale zijn we over de Tradauwpas verder gereden naar Swellendam. Het avondeten bestond uit een heerlijke struisvogelbiefstuk. Eerlijk is eerlijk, Crocodile Dundee had gelijk toen hij zei dat het mager, mals vlees was.

Morgen gaan we via Hermanus naar Stellenbosch.
     
04-10-08
De dag begon als alle dagen. Prachtig zonnetje, vroeg opstaan, lekker ontbijten en daarna op weg naar Stellenbosch, met tussenstop Hermanus. De rit verliep spoedig en tegen 11 uur waren we al in Hermanus, de walvisstad van Zuid Afrika (volgens eigen zeggen dan). We wilden hier heel graag naar toe omdat hier de enige walvisomroeper ter wereld rondloopt (wederom, naar eigen zeggen dan). Dus na eerst een verkennend rondje gereden te hebben de auto geparkeerd. Al snel zagen we de "Whale Crier" en de walvissen! Bleek dat daar waar wij de auto hadden geparkeerd, ook op dat moment de meeste walvissen zitten (maar wij vermoeden dat ze altijd daar zitten :-) ).

Dus de omroeper gefotografeerd en gefilmd (heeft 'ie vast vaker gedaan, zag er professioneel uit!) en toen kijken naar de walvissen. Echt zo prachtig dat je vanaf de kust de walvissen in zee kunt zien zwemmen, de een dichterbij dan de ander, maar allemaal met het blote oog goed te zien. Fantastisch! Wlvissen die langszwemmen, uit het water omhoog springen, etc. etc. Prachtig! Het is echt zo'n kustplaatsje met een lekker zonnetje, ongedwongen sfeer, zo'n struinstadje.

Na een uurtje of 3 gingen we weer terug naar de auto, waar echt een enorm aandoenlijk jochie op de auto gepast heeft en waar je dus bij afrekent. Kon je wel mee lachen :-)
En toen verder naar Stellenbosch. Nou ja, dat was het plan.

We waren net langs de Sir Lowry's Pass gekomen en vlak voor Somerset West, toen we moesten remmen en te nauwernood de auto onder controle kon houden. We waren even bang dat het stuur af zou breken, zo trilde het. Eerste instantie dachten we lekke band. Dus gestopt bij het tankstation (waar we gelukkig dichtbij waren), maar geen lekke band. Toen dachten we of de remmen of de banden. Nou had Conny bij het ophalen van de auto al gezegd dat de banden niet echt heel goed uitgebalanceerd waren, dus we hadden het vermoeden dat dit het wel zou zijn. Maar omdat het niet veel scheelde of de auto werd stuurloos, toch gelijk maar even Budget gebeld. Budget stelde nog voor om de auto naar Kaapstad te rijden (yeah right!) maar dat vonden we niet zo䮠goed plan. Dus voorgesteld om door te rijden naar Stellenbosch (zo'n 30 km. verderop) en daar de auto's om te wisselen. Nou, dat vond de "Budget man" ook een prima idee, dus wij heel voorzichtig doorrijden (er gebeurt niets zolang je maar niet harder dan 70 rijdt) en wonder boven wonder reden we in 1x goed naar de B&B. Inchecken, de auto leeghalen en vlak daarna kwam de nieuwe auto alweer. Weer een upgrade :-) Dus we zijn nu de trotse "bezitters" van een Toyota Corolla. En we hadden nog wel heel regelmatig de olie en koelvloeistof gepeild (gezien onze ervaring in Canada) maar helaas, mocht niet baten :-) Nou, petje af voor Budget, was zo geregeld en goed geregeld!

En toen we dus naar de auto liepen om naar Moyo at Spier te gaan, kwamen we erachter dat de auto een lekke band had. Nou, das fraai! Gelukkig was er een andere gast in de B&B die geholpen heeft met de band verwisselen, terwijl de dame aan de receptie (Petra) met Moyo belde om te vertellen dat wij later kwamen. En wij ondertussen (wederom) met Budget bellen. Het schijnt dat ze de reserveband niet zomaar mogen omwisselen voor een andere, dus vermoedelijk moet de hele auto weer gewisseld worden. Dat zou dus auto nummer 4 worden... Morgen is Budget Stellenbosch om 8 uur open, dan gaan we weer bellen...

Moyo is inderdaad een ervaring op zich. Je gezicht wordt beschilderd als je binnenkomt, heerlijk buffet, Afrikaanse zang en dans, een gezellige avond dus!
     
05-10-08
Vanochtend uiteraard direct gebeld met Budget Stellenbosch. Kreeg iemand van Budget in Kaapstad aan de telefoon, want Stellenbosch was helemaal niet open (lekker dan). En zoals vermoed, ze mogen dus geen reserveband omwisselen, maar moeten de gehele auto omruilen. In eerste instantie hadden we afgesproken dat wij na 14:00 uur een nieuwe auto in Stellenbosch zouden halen (andere optie was om de auto op het vliegveld van Kaapstad op te halen), maar aangezien we het toch wat risicovol vonden om zonder reservewiel rond te gaan rijden op nog onbekende wegen, besloten om toch maar naar Kaapstad te gaan en daar de auto op te halen. Misschien was de kabelbaan naar de Tafelberg ook wel open.

Bij het vliegveld aangekomen hebben we ons gemeld bij Budget, moesten vervolgens weer helemaal naar de terminal lopen om daar de papieren te regelen. We moesten een schadeformulier invullen (de bedoeling van Budget was om alleen naam, adres, telefoonnummer en handtekening in te vullen, Conny besloot om het gehele formulier inclusief toedracht te in te vullen). Tja, we hadden zelf niet eens met de auto gereden voordat de band lek was, dus daar gaan we dus ook geen aansprakelijkheid voor accepteren. Maar Conny was des te blij dat ze eigenwijs is, en toch een aanvullende verzekering voor de banden en de voorruit had afgesloten, aangezien het anders toch weer geld (administratiekosten) had gekost. Daarna weer terug naar de Car Rentals Return waar we de spullen uit de auto konden halen en op de nieuwe auto konden wachten. Er was toegezegd dat we een gelijkwaardige auto kregen (we hadden dus een Toyota Corolla 1.6), komt 'ie daar met een VW Polo aanrijden. Daar gaan de koffers dus niet in passen. Dus hij weer weg, Toyota Corolla halen en wij op weg naar Kaapstad.

We hebben eerst de route om de Tafelberg heen gereden (via Kirstenbosch, Hout Bay via de M6) en daarna richting Tafelberg. Bij Hout Bay hebben we nog wat souvenirs gekocht en naar walvissen gekeken. Het waaide behoorlijk vandaag, dus we hadden al het vage vermoeden dat de kabelbaan gesloten was en ja hoor, dicht. Jammer, maar niet getreurd, op naar Victoria & Albert Waterfront om te kijken of we dan naar Robbeneiland konden. Daar aangekomen stond op het bord "All tours are cancelled due to strong wind". Hmmm, die wind zit ons vandaag wel erg dwars. Maar op hetzelfde bord stond dat de eerstvolgende mogelijkheid 9 oktober was. Oke, das dus de dag van vertrek. Aangezien Conny nog geen kaarten gereserveerd had, leek het nu toch wel wijs om dat wel te doen. Dus de boottocht van 11 uur gereserveerd voor donderdag a.s., zijn we om 14:30 uur weer terug. De auto moet om 17:00 uur ingeleverd worden en de vlucht gaat (als het goed is) om 19:00 uur, dus plenty tijd om de tour te doen, wat te shoppen en naar het vliegveld te rijden. En als de boot donderdag niet vaart, krijgen we gewoon ons geld terug.

Tja, en wat doe je dan als je in zonnig Kaapstad bent en je hebt tijd "over", dan ga je shoppen. V&A Waterfront is echt heel gezellig, wel druk maar niet vervelend druk. Heerlijk zonnetje erbij, op een terrasje zitten, wat wil je nog meer?

Daarna bij Harrie's Pancakes gegeten (die in Pretoria is vele malen beter!) en toen weer naar "huis". Ongelovelijk maar waar, we waren dus rond 19:00 uur alweer in de B&B! Ook wel eens lekker, een snelle maaltijd en vroeg thuis zijn, heerlijk!

Morgen gaan we naar de B&B in Kaapstad (we hebben vandaag dus een extra dag Kaapstad meegepikt) waar we 3 nachten zullen blijven. Hopelijk dat de komende dagen de wind wat gaat liggen en we dus zowel naar de Tafelberg kunnen als naar Robbeneiland.