Zuid Afrika 2009 | Dagbeschrijving week 1


04-09-09
Na een lange, lange, lange dag zijn we vanochtend aangekomen in Zuid Afrika. Donderdag reden we rond 12:00 uur naar Dusseldorf om daar het vliegtuig naar London Heathrow te nemen. De vlucht zelf en vooral het cabine personeel van British Airways was fantastisch. Ieder had zijn/haar eigen entertainment center.

En dan vanochtend aangekomen op OR Tambo in Johannesburg. Dus op naar Budget Rent a Car. We kregen een auto met een 2.0 motor (eh, ok), dus een upgrade van hetgeen we besteld hadden. Belangrijker dan die 2.0: zowel de koffers als de rolstoel passen er prachtig in! Conny merkt wel dat ze weer even moet wennen aan het aan de verkeerde kant van de auto zitten en heeft dus ook regelmatig de ruitenwissers te pakken in plaats van de richtingaanwijzers.

Tja, en dan op zoek naar de accommodatie. Hadden zo'n mooi plattegrondje van internet gehaald met een routebeschrijving, maar traditiegetrouw hebben we het toch weer voor elkaar gekregen om verkeerd te rijden. Anyway, na iets meer dan de geplande 10 minuten kwamen we dan aan bij de Airport Game Lodge. We hebben vandaag lekker rustig aan gedaan, heerlijk uitgerust en geacclimatiseerd en morgen kunnen we er dus fris en fruitig tegen aan. De natuur ligt hier aan onze voeten, in de tuin lopen struisvogels, verschillende bokkies, parelhoenders, etc.

Het weer laat ook niets te wensen over, zo'n 30+ onbewolkt met een stralende zon en volgens de berichten blijft dat voorlopig ook zo. En nu zitten we te wachten tot Mr. Delivery ons eten bezorgd. Morgen gaan we richting Sabie en begint de vakantie echt!

05-09-09
Vanochtend niet al te vroeg opgestaan en om 08:30 gereed voor het ontbijt. Lekker buiten in de zon op het terras genieten van een paar bammetjes met lekkers en rond 09:30 op weg naar de Nan Hua Tempel in Bronkhorstspruit. Dat zagen we vorig jaar al vanaf de snelweg van Pretoria naar Nelspruit en we vroegen ons toen af wat het was. Een kort onderzoekje op internet leerde dat het een Boeddhistische tempel was. Dus wij er vandaag naar toe.

De aankomst bij de tempel was echt prachtig. Ook in de tempel was het geweldig mooi. Drie beelden van Boeddha, geweldig. Na ongeveer een 1,5 uur zijn we verder gereden naar Sabie waar onze accommodatie zich bevond. Onderweg nog een naar ongeluk gezien wat waarschijnlijk niet goed afgelopen was voor iemand. Er lag namelijk iemand op de weg geheel bedekt onder een kleed.

Verderop een paar tolwegen gehad (nog geen 10 Euro in totaal). Eenmaal aangekomen in Sabie zijn we eerst boodschappen gaan doen. Met Lina in de rolstoel een mega hucht op gereden. Boven aangekomen bleek dat we dus ook gewoon even om hadden kunnen rijden dan waren we voor de ingang uitgekomen, maar ja. Boodschappen gedaan, eten was een tikkeltje vreemd maar wel lekker. Op de terugweg vanaf de Spar heeft een jongen Lina in de rolstoel gereden.

En daarna op naar de accommodatie. Het was inmiddels al donker geworden en de zoektocht ging dus over donkere wegen. Conny kreeg weer het gevoel dat ze veel te ver was doorgereden maar al snel zagen we het bordje naar de accommodatie staan. Daar aangekomen snel ingecheckt, spullen uitgeladen en gegeten en nu genieten van de rest van de avond.

Morgen gaan we naar Thornhill Safari Lodge. Onderweg rijden we waarschijnlijk langs Pilgrim's Rest (soort openlucht museum) en een stuk van de Panoramaroute.

06-09-09
Vanochtend weer rond 07:30 opgestaan en lekker rustig aan gedaan, ontbeten en toen de auto weer ingepakt. De jongen van de lodge vertelde nog dat er in een huisje nog allemaal spullen stonden. Hij de huurder gebeld, of die nog van plan was om een nachtje langer te blijven. Nee, ze zaten in het Kruger Park en kwamen na 11 uur de spullen wel weer halen. Was die jongen niet zo blij mee. Hij zei nog "en ik kan er niet eens iets van zeggen, want de gast is zwart en dan ben ik een racist". Tja, das dan weer de andere kant...

Eerst nog even water gehaald in Sabie en toen op weg naar Pilgrim's Rest, het openlucht museum waar we het eerder al over hadden. Tjonge jonge, die weg door het dorpje heen loopt dus schuin omhoog. En met 30+ graden is dat best een hele trip om een rolstoel omhoog te duwen. Maar voordeel daarvan is weer, dat je op de terugweg naar beneden gaat en dat is toch een stuk makkelijker. We hadden de auto geparkeerd bij, waar we later pas achterkwamen, de zogenaamde wasstraat. Oftewel, parkeer hier je auto en wij wassen hem en jij betaalt. Uh, ok... Hij was inderdaad wel schoon en ze hadden er inderdaad goed op gepast, maar dat bordje "carwash" wat strategisch achter een boom geplaatst was, had wel een tikkeltje groter gemogen.

En toen door naar God's Window. Gelukkig was het nog steeds helder bij God's Window (net als vorig jaar) dus hadden we weer een prachtig uitzicht waar we heerlijk een tijdje van genoten hebben. Toen weer terug naar de parkeerplaats, wat souvenirs gekocht en op naar Thornhill. Bourke's Luck Potholes en de Drie Rondavels zijn maar voorbij gereden, het streven was om voor het donker bij Thornhill aan te komen. En geloof het of niet... dat is gelukt! Ondanks de vrachtwagens die niet harder dan 20 gingen, de koeien en geiten die de weg overstaken en meer van dat soort dingen. Een unicum dus!

Aangekomen bij Thornhill stonden ze weer met het welkomsdrankje klaar. Snel de spullen uit de auto en vervolgens werd er op de trom geslagen voor het avondeten in de boma.

Morgen gaan we een game drive maken en moeten we 06:15 klaar staan voor vertrek.

07-09-09
Vandaag was het zover, we gingen een game drive maken! Vanochtend dus vroeg op (05:30) en om 06:15 naar Thornybush om daar met de drive te beginnen. Conny had in Nederland een klein opklapbaar opstapje gekocht zodat Lina makkelijker in de jeeps kon stappen en het werkte als een trein! Binnen mum van tijd zat Lina voorin de wagen. Moesten nog een tijdje wachten totdat de andere gasten kwamen. Waren twee Fransen met hun gids.

En daar gingen we. De eerste giraffe kwamen we al snel tegen. Liggend, wat giraffen niet vaak schijnen te doen. Ze leggen in ieder geval nooit hun hoofd neer vertelde de gids. We zagen ook nog gnoes en zebra's. En toen kregen ze een melding door van een luipaard dat gesignaleerd was. Nou en dat hebben we geweten. Anderhalf uur zijn ze bezig geweest om hen (er schenen er 3 te zijn) te zoeken, waarvan we dus zo'n 45 minuten alleen stilstaand in de jeep hebben gezeten terwijl de heren (inclusief de Franse gids) in de bosjes liepen te zoeken naar sporen. Het was net het verhaal van die 10 kleine indiaantjes... Eerst ging 1 weg, later nog een en weer iets later de Franse gids ook nog. En daar zaten we dan met z'n vijven alleen in de jeep. Lekker dan...

Na die 1,5 uur hebben ze het maar opgegeven (of zoals de chauffeur zei: "That leopard is smarter than me").

Anyway, toen ze het luipaard eindelijk hadden losgelaten (niet letterlijk) gingen we "iets speciaals" bekijken. Bleken er een paar witte leeuwen in een afgesloten gebied te liggen. Het is de bedoeling dat ze over een tijdje uitgezet worden in het grote gebied. Dat was inderdaad wel speciaal ja, zo mooi en echt spierwit!

Daarna gingen ze op zoek naar olifanten en daar stonden we dan, tussen de kudde in. En iedere keer denk je weer "wat zijn die beesten groot!" Liep ook nog een klein olifantje bij, niet piepklein, maar nog wel jong, super schattig!

En toen weer verder naar een drinkplaats waar ook wij wat gingen drinken en eten. Lagen een paar nijlpaarden in het water en aan de overkant kwamen een paar buffels drinken. Schijnen ook krokodillen te zitten, maar die hebben we (gelukkig!) niet gezien.

En toen terug naar de verzamelplaats om terug te rijden naar de lodge. Komt de Franse gids er achter dat hij zijn jas vermoedelijk bij de waterdrinkplaats heeft laten liggen. Nou, das handig. En of ze hem even een seintje willen geven als ze hem gevonden hebben. Komen we bij de verzamelplaats aan (poort) blijkt dat de autosleutels, huissleutels etc. nog in de jas zitten. Goh, handig moment om je dat te realiseren... Hoe dat afgelopen is, weten we niet. Wij zijn in ons busje gestapt naar de lodge waar we even ontbeten hebben en nu zitten te relaxen.

Vanmiddag gaan we weer een game drive maken. Misschien vinden we wel luipaarden! Ha ha ha.

--Vervolg--
Om 15:30 uur zijn we weer vertrokken voor de sunset game drive. Waren weer dezelfde chauffeur en gids als vanochtend en net als vanochtend, zat het qua sfeer wel goed. De chauffeur merkte nog even op dat "we" vanochtend naar luipaarden hadden gezocht, maar "dat er niet genoeg tijd was. Let wel, het luipaard had niet gewonnen, er was niet genoeg tijd". Grapjas...

Achter ons zaten een stel Australiers die bijzonder goed gemutst waren, dus de ene grap na de andere en wij dus de hele tijd lachend in de auto. Zal een leuk gezicht geweest zijn We konden kiezen, of naar het zuiden naar de olifanten of naar het noorden naar leeuwen enzo. De Australiers gaan morgen naar het Kruger Park en zij zouden daar zeker olifanten zien, dus zij wilden wel naar het noorden. Ons maakte het niets uit, dus op naar het noorden.

Al snel kwamen we langs een hele grote kudde buffels. Echt enorm groot. Verschillende buffels hadden die vogeltjes op kop en rug (parasieten) en daar rij je dan, in Zuid Afrika tussen hele gevaarlijke dieren. Je gaat er bijna aan twijfelen of het wel zo gevaarlijk is... En ineens zagen we daar neushoorns met een jonge neushoorn (ongeveer 3 jaar oud), zo leuk om te zien.

En onderweg verder rijdend komen we ineens langs een nest van een Afrikaanse witruggier, alsof het niets is. Je zou er bijna aan gaan wennen aan al dat wild om je heen. Toen we een stuk verder gereden waren kwamen we langs een drinkplaats en staan daar toch ineens neushoorns letterlijk in een rij van vijf opgesteld. Alsof ze daar neergezet waren om ons te plezieren! Echt zo mooi.

Toen kregen ze over de radio door dat er cheetahs gesignaleerd waren. Was wel een eindje rijden en even zoeken maar daar lagen ze, vier cheetahs. Een moeder met drie (al wat grotere) jongen. Het waren niet dezelfde van vorig jaar, want deze moeder kwam niet uit het Cheetah Project in Kapama (waar we morgenochtend naar toe gaan overigens). Wat een mooie dieren zijn dat toch en een felle ogen!

Tja, en toen door naar datgene waarvoor we naar het noorden gegaan waren: leeuwen. Onderweg daar naartoe hebben we nog even genoten van een prachtige zonsondergang. En ja hoor, daar lagen ze, vier leeuwinnen. Waar het mannetje was, dat weten we niet. De gids zei dat die vermoedelijk het territorium aan het afbakenen was. We waren zo dichtbij, een metertje of 4. In de andere auto maakte iemand een foto met flits en de leeuwinnen sprongen ineens overeind! Ik weet niet wie er harder schrok, die leeuwinnen of wij.

Rond een uur of 18:00 uur stopten we voor een "sundowner" oftewel een drankje bij zonsondergang. En na een minuut of 20 gingen we in het donker inmiddels terug naar de lodge. De chauffeur vertelde onderweg nog over het Zuiderkruis en Jupiter. Wat een heldere hemel, je ziet zoveel meer sterren als in Nederland. En toen kwamen we aan bij de verzamelplaats en was de game drive weer voorbij. Eenmaal aangekomen bij de lodge hebben we weer een "braai" gehad (niet echt een braai, meer eten rond een kampvuur) en toen weer naar het huisje.

Morgenochtend kunnen we "uitslapen" tot 06:30 uur en vertrekken we 's ochtends naar het Cheetah Project in Kapama.

08-09-09
Vandaag zijn we naar het Hoedspruit Centrum voor bedreigde diersoorten geweest (beter bekend als het Kapama Cheetah Project van Lente Roode). We waren wat te vroeg dus hebben eerst op het terras een flesje water gedronken en werden daarna meegenomen om een introductie DVD te bekijken over het centrum, welke dieren er zijn en wat ze allemaal doen. En das heel wat. Van cheetahs tot wilde honden van zebra`s die geadopteerd zijn door een schaap tot een gieren restaurant.

De tour begon bij de wilde honden, een van de meest bedreigde diersoorten in Afrika. Prachtig om ze van zo dichtbij te zien. In het centrum is een groep van 14 honden. Oorspronkelijk was het een groep van meer dan 30 die in het Kapama Nature Reserve leefden maar daar ontsnapt zijn. Boeren hebben er toen heel wat afgeschoten totdat er nog 7 over waren die opgevangen zijn in het centrum. En inmiddels zijn dat er dus 14 geworden.

Vervolgens zijn we langs de cheetahs gereden die in verschillende delen van het centrum in grote hokken gehouden worden. Daar wordt hun gezondheid in de gaten gehouden en worden fokprogramma's opgezet zodat ze weer in het wild uitgezet kunnen worden (zoals de cheetah moeder met 3 jongen die we vorig jaar tijdens de game drive gezien hebben). Ze worden ook succesvol uitgezet bij vliegvelden waar ze veel last hebben van bokken en wrattenzwijnen op de baan (nu dus niet meer). Er is heel veel verteld over de cheetah. Ze hebben daar ook de koningscheetah die we ook inderdaad gezien hebben, maar niet hebben kunnen fotograferen, maar wel gefilmd!

Daarna gingen we naar het gieren restaurant waar (hoeveel mazzel kun je hebben) net weer nieuwe botten uitgestrooid waren. Dus het was er vergeven van de gieren, allemaal verschillende soorten. Echt een kerkhof vol met botten en daarop een hele zooi gieren die aan kwamen vliegen en weer wegvlogen, met elkaar vochten om een stukje vlees. Prachtig!

We kwamen ook nog een paar aapjes tegen die er oorspronkelijk niet hoorden. Een aapje had een heel kort staartje, die was dus bij een cheetah terecht gekomen. Ook hebben we nog waterschildpadden gezien en nyala`s en andere bokken. En toen was de tour alweer ten einde! Heel indrukwekkend om te zien hoe ze proberen om bedreigde diersoorten weer een nieuwe kans te geven. Cees en Conny hebben nog een duizendpoot vastgehouden, voelt heel raar en eigenlijk best wel goor.

En toen weer terug naar de lodge, even relaxen en daarna lunchen. Vanmiddag hebben we om 15:30 uur weer een sunset game drive, maar we hebben inmiddels al zoveel gezien, we zouden niet meer weten wat we verder nog zouden moeten zien... Wat is vakantie toch super vervelend.

--Vervolg--
Vandaag werden we inderdaad om 15:30 uur gehaald voor de game drive (eerst om 15:00 uur, maar de chauffeur had zich vergist). De eerste dieren die we tegen kwamen waren de buffels die op dezelfde plek als gisteren lagen. Vervolgens gnoes, impala`s, zebra`s, giraffen. De gids had sporen van olifanten gevonden (kan volgens ons nooit moeilijk zijn, volg de afgebroken takken en de hopen op de grond) en na ongeveer een half uur zoeken (blijkbaar is het toch moeilijker dan we dachten) kwamen we inderdaad bij een kudde met een mega groot mannetje.

Na de ettelijke foto`s weer verder en daarna zijn we eigenlijk het spoor bijster geraakt. We kwamen weer langs de witte leeuwen. Maar daarna werd het behoorlijk stil zowel met de dieren als met de gids en spoorzoeker. Ze werden zelfs wat knorrig naarmate er minder en minder dieren waren. Nu zijn wij natuurlijk extreem verwend met alles wat we tot nu toe gezien hebben (en vorig jaar). Maar toegegeven, het was inderdaad wat karig.

Op een gegeven moment gingen ze zoeken naar neushoorns. Nou, we hebben het rondje verschillende keren gereden, maar de neushoorns hadden er geen zin in. Dus de heren vielen nu helemaal stil en spraken alleen nog maar met elkaar. Beetje sneu voor diegene die vandaag hun eerste game drive hadden. Of juist misschien een voordeel, ze hadden toch geen verwachtingen. We hebben wel in het donker een caracal gezien en een afrikaanse civetkat. Dus inderdaad, de game drive op zich staat niet in onze top 5, maar het was toch best leuk omdat we verschillende andere dieren gezien hebben, die we nog niet gezien hadden.

Morgen vertrekken we richting Kruger Park. Kijken of we nu wel een wild card kunnen kopen en of we onze schuld van vorig jaar kunnen aflossen.

09-09-09
Vandaag was het dan zover... We gingen naar het Kruger Park. En met vorig jaar nog vers in het geheugen, nu met voldoende contant geld om de Wild Card te kopen want stel dat de verbinding van de credit card weer niet werkt. En aangekomen bij Orpen: inderdaad, die deed het dus niet. Maar we konden hem wel bij Skukuza kopen. De schuld die we nog hadden bij het Kruger Park hebben we in de vorm van een donatie tegen stropers betaald, uiteraard met een flinke rente. Dus we hoeven ons niet langer schuldig te voelen.

Dus we waren dit keer in een vloek en een zucht in het park. Nog koud door de poort zagen we al het eerste wild, drie buffels die bij een waterplas stonden te drinken. En de hele weg vlogen de giraffen, gnoes, zebra`s en olifanten je om de oren (niet letterlijk). We zagen ook nog veel kudu`s (mannetjes) met imponerende hoorns en waterbucks met ook al van die grote hoorns.

En zoals gezegd, dus heel veel olifanten in alle soorten en maten. Op een gegeven moment gingen we van de weg af een zijweg in en zagen daar in het dal van de (droge) rivierbedding een kudde olifanten staan met een jong olifantje dat bij zijn/haar moeder ging drinken. De moeder was met haar voorpoot grond aan het weghalen om bij drinkwater te komen. Prachtig om te zien. Daarna gingen twee olifanten elkaar knuffelen. Het waren net goede bekenden die elkaar een tijd niet gezien hadden en elkaar omhelsden. En als we de foto bekijken lijkt het net of ze lachen.

Bij Satara en Tshokwane zijn we gestopt om even wat te eten en te drinken en vooral de benen te strekken want je wordt behoorlijk stijf van dat autorijden.

We hebben ook nog de baobab boom gezien en de rotsen met de gedenkstenen. En toen was het inmiddels al 16:00 uur en tijd om echt naar Skukuza te vertrekken. Binnen een uurtje waren we er en gelijk maar inchecken. Daarna snel naar de rondavel en de spullen uitladen. Vlug nog wat boodschappen gedaan (avondeten) en nu zitten we lekker uit te rusten. We kregen namelijk een schockerende mededeling bij de receptie: de sunrise game drive begint om 05:45 en we moeten om 05:15 uur verzamelen! Djeez, das wel errug vroeg he? Dus vanavond vroeg naar bed en morgen er vroeg weer uit (je zou je bijna afvragen of het wel de moeite waard is om naar bed te gaan).

10-09-09
Vanochtend op een belachelijk vroege tijd opgestaan en om 05:15 stonden wij paraat bij de verzamelplaats. Rond 05:30 vertrokken we voor de sunrise game drive. De gids hield eerst een praatje over wat allemaal niet mocht (en dat was best veel) en daarna dat er geen garanties gegeven werden over de dieren die we gingen zien. En als we dieren zagen, dan moesten we stop roepen en niet zeggen wat voor dier het was, want dat zou Hubert wel zeggen (sprak over zichzelf in de derde persoon enkelvoud).

Nou, Hubert heeft duidelijk het verkeerde beroep gekozen want het begon al met een nijlpaard dat hij niet zag. Was wel grappig om te zien, liep langs het water. En daarna werd het helemaal mooi. We gingen van de "hoofdweg" af een S-weg in. En na ongeveer 5 minuten rijden riepen Conny en Cees "Stop! Leeuwen aan de linkerkant". Had Hubert dus niet gezien. Wij gelukkig wel dus hij reed een stukje de bush in zodat we het allemaal goed konden zien en foto`s konden maken. Het waren twee leeuwinnen en 2 leeuwen. Tussen de leeuwinnen in lagen ook twee jonkies (moeten we nog zeggen dat Hubert die niet gezien had?). Zo mooi om te zien! Na ongeveer een kwartiertje reden we weer verder en riep een andere dame "Stop!". Bleek een giraffe aan de kant van de weg te staan. En inderdaad, superoog had hem nog niet gezien.

En toen gebeurde het: Hubert zag het licht! En wees ons op een olifant aan de overkant van de rivier... Olifant? Is ie daar niet een beetje te klein voor? Bleek dus geen olifant maar een buffel te zijn. Ach, het gaat om het idee zullen we maar zeggen Trouwens, Hubert was de enige die met enthousiasme naar de "olifant" keek. De rest keek allemaal naar de ongeveer 15 bavianen die over de weg liepen. Een baviaan was bij iemand op de motorkap gaan zitten. Mensen zaten er een beetje beduusd bij zo van "daar zitten we dan". Aan de kant van de weg zag Conny een baviaan met iets groens (dachten eerst een vrucht o.i.d.) maar dat bleek dus een Chupachup lollie te zijn! Ondanks dat je er om moet lachen dat de baviaan de lollie op dezelfde manier opeet als wij mensen, is het natuurlijk te treurig voor woorden dat iemand blijkbaar een lollie uit het raam van de auto heeft gegooid...

En weer door. Tot Huberts grote verdriet bleef het daarna een beetje uit met dieren en tot hij tot zijn grote vreugde op een brug allemaal auto's zag staan die naar een (in het Afrikaans) "bromvoel" stonden te kijken. We hadden in het Cheetah Centrum gehoord dat deze vogels ernstig bedreigd waren. Krijgen we toch een beetje twijfels over aangezien we er gisteren drie zagen en vandaag dan weer twee. Of we hebben wel heel erg veel geluk... Daarna weer verder tot Conny stop riep voor een paar buffels aan de kant van de weg. Hubert een verhaaltje over buffels verteld en weer door. We hebben de moed maar opgegeven om hem op een witruggier in de boom te attenderen.

Vlak bij Skukuza moesten we nog een tijdje wachten omdat een hele kolonie parelhoenders van links naar rechts en weer terug de weg over staken. Al met al was het een leuke game drive, vooral vanwege de dieren die we gezien hebben. De gids was vol goede wil, maar het wilde niet helemaal lukken, maar zoals gezegd, wij hebben ons prima vermaakt. Terug bij Skukuza zijn we naar onze rondavel gegaan waar we lekker hebben ontbeten.

Rond een uur of 11:30 zijn we in de auto gestapt om zelf rond te gaan rijden. We hadden van te voren al een route uitgestippeld waar we ruimschoots de tijd voor hadden. Dus over de S114 op naar Malelane. Net als gisteren was het weer bewolkt maar wel droog. We waren net de poort uit of we kwamen de parelhoenders weer tegen. Dus ook wij weer netjes wachten totdat ze aan de kant waren.

Al heel snel zagen we een olifant langs de weg staan. Was een mannetje (was alleen) en behoorlijk groot. Hoevaak je ook olifanten ziet, het verveelt nooit en blijft altijd een prachtig gezicht. Vervolgens zagen we een paar wrattenzwijnen met de vogeltjes op hun rug (hadden we nog niet eerder gezien bij een wrattenzwijn). Toen werd het een tijdje stil met de dieren. We zagen wel veel kudu`s, giraffen en uiteraard impala`s en heel in de verte wat olifanten, maar verder bleef het eigenlijk uit met de pret. Totdat we de "Jock of the bushveld" weg insloegen en een paar dwergmangoesten aan de kant van de weg liepen. Zo grappig, net als de zebramangoesten maar dan heel klein.

Na een tijdje kwamen we langs de Afsaal picknickplaats waar we geluncht hebben. Uiteraard waren er weer domme mensen die de vogels gingen voeren. Dus in een mum van tijd zaten er legio vogels om hen heen. Wij waren niet van plan om ze te voeren, dus wij hadden er geen last van. Nou ja, er kwam er 1 op de tafel zitten, wat gelijk een mooi moment was voor een close up. We waren precies op tijd want nadat wij besteld hadden, ging het loket dicht. Mazzel dus.Toen we de lunch op hadden zijn we verder gereden via de hoofdweg. Op een gegeven moment kwamen we langs een drinkplaats waar twee giraffen stonden om te drinken. Toch apart hoe ze dan door hun voorpoten gaan om het water te drinken. En nog knapper, hoe ze weer overeind komen.

Nadat we verder gereden waren, zagen we een neushoorn aan de overkant van de rivier. Wij filmen en foto`s nemen. De neushoorn liep door achter een bosje, wij de auto in de achteruit. Was grappig, er waren verschillende mensen die ook stopten, maar die konden niet zien waar wij naar keken. We hebben een tegenligger er maar even op gewezen, zou jammer zijn als ze dat gingen missen.

En toen weer terug naar Skukuza. Vanavond heerlijk kudu gegeten in het restaurant, op een terrasje met uitzicht op de rivier en met het gejoel van hyena's op de achtergrond. Gezellig met olielampen op de tafel. Nog even wat boodschapjes gedaan en toen naar huis.

Morgen vertrekken we richting Komatipoort.

11-09-09
Vanochtend rustig de koffers ingepakt, sleutel teruggebracht en vervolgens het park weer op om te gaan ontbijten in het restaurant. Toen we net op het terras gingen zitten zagen we nog net een gevlekte hyena lopen die het gras in liep. Net te laat om een foto te maken, maar we hebben hem gezien! Ontbijt was heerlijk, met een paar bijzonder brutale apen die na een paar keer weggejaagd te zijn, besloten hun heil maar ergens anders te zoeken en prullenbakken gingen plunderen. We hebben nog een poging gedaan om wat reisverslagen te plaatsen, maar helaas ging dat dus niet goed. De site van waarbenjij.nu lag eruit. Jammer, jammer, jammer. Want wonder boven wonder, de verbinding was heel erg goed.

En toen in de auto richting Crocodile Bridge. Al vrij vlot zagen we een nijlpaard in de rivier (toen wisten we nog niet wat er komen ging). Een paar fotootjes gemaakt en door. Een stukje verder stonden er allemaal auto's aan de kant van de weg. Wij kijken wat er te zien was. Nou moet wel heel speciaal geweest zijn, want ze bleven maar staan maar we weten nog steeds niet wat we hadden moeten zien.

Verder gereden zagen we een heel stel nijlpaarden liggen. Vorig jaar hebben we lang niet zoveel nijlpaarden gezien (eentje heel ver weg in het water). Maar nu dus al best veel. We zagen ook nog een groep olifanten door de rivierbedding heen lopen. Was een grote kudde. Natuurlijk nog wat apen op en langs de weg, wat gieren in de boom, allemaal werkend naar een climax.

Er was namelijk weer een file, maar dit keer niet omdat de auto`s wilden blijven staan, maar omdat ze moesten blijven staan! Er stonden namelijk honderden buffels naast en op de weg, dus de hele weg was geblokkeerd. Tja, wat doe je dan? Blijven staan wachten... Dat heeft dus 15 minuten geduurd en toen was de weg een stukje vrij zodat wij in ieder geval konden doorrijden. Maar wat een mega grote kudde. Zo groot hadden we nog niet gezien, zelfs niets bij Thornhill en dat was al een forse kudde!

Toen we verder gereden waren, zagen we aan de overkant van de rivier een stel leeuwen liggen te relaxen. Was wel ver weg, maar met de zoom hebben we ze toch redelijk kunnen vastleggen. Je ziet in ieder geval dat het leeuwen zijn. Op een gegeven moment kwamen we langs een groot meer waar een "paar" nijlpaarden lagen. Maar dat was totdat we naar links keken en een hele groep nijlpaarden in het water zagen liggen. Aan de kant stonden allemaal ooievaars en lagen een heel stel krokodillen. Een van de krokodillen had zijn bek open. Echt prachtig om te zien! En verderop zagen we: inderdaad, nijlpaarden! We hebben nog nooit zoveel nijlpaarden gezien. Er kwam geen einde aan en volgens ons hebben we wel tientallen gezien.

En toen gebeurde het. Aan de kant van de weg liep een olifant. Liep alleen dus was een mannetje. Conny vraagt, wil je die nog filmen. En ja hoor, de olifant besloot om niet aan de kant te blijven lopen, maar de weg op te lopen. Tja, dan kun je vooruit of achteruit. Cees vond het een goed idee om dan maar achteruit te rijden zodat hij hem nog even kon filmen. Lekker dan! Die olifant wilde niet aan de kant, flapperde met zijn oren en bleef dus op ons aflopen. Conny dacht "ben niet gek, ik zet `m in de achteruit" en bleef achteruit rijden, olifant bleef vooruit lopen. Heeft zeker meer dan een kilometer geduurd. Kwam natuurlijk een auto achterop, dus Conny braaf om die auto heen (laat haar maar vooraan staan, ha ha ha). Zij zich nergens van bewust, dus lekker een foto maken. Maar die olifant bleef maar doorlopen. Dus zij ook maar in de achteruit. Cees zat zich te bescheuren op de achterbank, Lina zag met grote ogen naar de olifant te staren en Conny maar achteruit rijden. Op een gegeven moment was de olifant blijkbaar uitgespeeld want toen ging hij naar de berm en zijn we er snel langsgeglipt, maar het hart zat Conny in de keel en Lina kreeg uiteraard een lachstuip van pure zenuwen. Pfieuw!

Een stuk verder zagen we ineens twee neushoorns lopen die we snel hebben gefotografeerd, maar in gedachten waren we nog even bij de olifant. Ook de zo zeldzame "ground hornbills" of bromvoel hebben we weer zien lopen (we geloven nu natuurlijk helemaal niet meer dat ze bedreigd zijn, je komt ze overal tegen).

En zo waren we langzamerhand bij de poort van Crocodile Bridge aangekomen. We waren van plan om snel naar Komatipoort te rijden, maar buiten de poort bleken ook nog olifanten te lopen en wij moesten een smalle brug oversteken met allemaal betonblokken erop, oftewel, geen uitwijkmogelijkheden. Aan de overkant van de brug kwam een olifant aanlopen en met de vorige ontmoeting nog vers in het achterhoofd, zijn we maar even blijven wachten want om nu achteruit over een smalle brug te moeten rijden, daar hadden we nou niet zoveel zin in.

Maar gelukkig besloot de olifant bij nader inzien om niet over de brug te lopen maar toch het bos in te lopen, dus wij konden met een gerust hart doorrijden. Trees Too was snel gevonden, we reden er zo naar toe en Sue en Martyn zijn nog net zo gastvrij als dat ze vorig jaar waren. Vanavond Bobotie gegeten (heerlijk!) en Cees een Hunter`s Stew met kudu.

Morgen gaan we naar Swaziland. Wat we onderweg gaan doen, weten we nog niet.