Zuid Afrika 2010 | Dagbeschrijving week 2


06-09-10
Vandaag zou dus een luierdag worden. En dat was het ook! Vanochtend opgestaan, uitgebreid gedoucht, de was gedaan. Schoot lekker op want de was hing buiten in het zonnetje met een zeebriesje, dus was zomaar droog. Saai verhaal, maar eigenlijk was het ook een saaie dag (om over te vertellen in ieder geval). We hebben bijzonder weinig gedaan. Het meest spectaculaire was de was doen en even ijsjes halen in de kiosk verderop in de straat.

Wat wel leuk was: we hebben zeeleeuwen zien zwemmen. We hebben ook nog klipdassies gezien en een 'pied kingfisher' (ijsvogelsoort). Bleef in de lucht hangen en dook dan het water in om vissen te vangen. Mooi om te zien.

En dat was het wel... Een echte luierdag (waar we allemaal aan moesten wennen, want dat doen we eigenlijk nooit op vakantie), maar zo in het zonnetje aan de kust van de Atlantische Oceaan... Niet verkeerd!

Morgen gaan we naar Namaqua National Park. Maar eerst nog even genieten van het zeezicht (we krijgen er geen genoeg van).

07-09-10
Vanochtend om 8 uur opgestaan en de boel weer ingepakt. Om 09:15 waren we al klaar, maar we hadden om 10 uur afgesproken, dus weer op het terras gezeten en van de zon, zee en vogels genoten. De ijsvogel was er ook weer. Om 10 uur de sleutel gegeven, betaald en vertrokken richting Vredendal. In Vredendal hebben we weer avondeten gehaald. Weer een bijzondere combinatie, maar wel lekker!

En toen begon de lange rit naar Namaqua National Park. Het is een redelijk eentonige rit met weinig verkeer op de 'snel'weg en in de omgeving alleen maar heuvels, bergen en rood zand met struikjes. Moeten eerlijk zeggen dat dat wel een beetje gaat vervelen na een paar uur... Maar al snel kwamen de eerste dorpjes weer en na een uurtje of wat kwamen we aan in Kamieskroon. Daar begon het lastigste stuk. De weg vanaf Kamieskroon naar Namaqua National Park is zo beschadigd, dat je auto zowat uit elkaar trilt. En we hadden het idee dat de weg dit jaar nog wat slechter was dan vorig jaar (maar daar kunnen we ons in vergissen). Na ongeveer 45 minuten (21 kilometer!) kwamen we aan bij de poort waar we weer formulieren moesten invullen etc. En daarna door naar de accommodatie.

Als je bij het huisje aankomt heb je al de helft van de rondrit door Namaqua gereden. Tenminste, dat deel dat geschikt is voor sedans. Het is eenrichtingsverkeer, dus je kunt mooi om je heen kijken. Onderweg nog een Kori Bustard gezien (weten even de Nederlandse naam niet). Is in ieder geval een vogel. En klipdassies. En natuurlijk: bloemen! Want daar kom je natuurlijk voor naar Namaqua. Dit jaar waren we wat eerder in het seizoen en we hebben nu veel meer van die oranje bloempjes gezien (veel meer dan vorig jaar) en wat minder andere bloemen.

Het huisje is hetzelfde huisje als vorig jaar (aangepast aan mindervaliden) en het uitzicht is weer prachtig (alsof dat zou veranderen in een jaar tijd...). Vanavond nog een muisje gezien. Conny enthousiast, Lina duidelijk niet...

Morgen vertrekken we alweer vanuit Namaqua (en doen we dus de tweede helft van de rondrit). We rijden dan via Springbok naar Pofadder. Maar nu eerst genieten van een kopje rooibosthee!

08-09-10
Vannacht een wat onrustige nacht gehad. Er viel van alles uit het plafond (het was groot, zwart, kon lopen en vliegen). Vervolgens mega grote sprinkhanen buiten die een geluid maakten als een auto alarm. Een gigantische herrie! Dus vaak wakker geworden. Vanochtend een haas gezien, die er als een haas vandoor ging toen hij ons zag.

De terugrit was zo mogelijk nog waardelozer dan de heenrit. Bovendien regende het! (ja, kwam voor ons ook wat onverwachts). En eigenlijk is het de hele dag een beetje blijven doordruppelen. Het is niet zoals in Nederland dat het dan flink doormiezert, maar het bleef wel voortdurend doordruppelen.

Toen we bij Springbok waren, konden we de supermarkt niet vinden. Dus eerst maar even getankt en gevraagd waar de Superspar was. Bleek dat we net even iets verder hadden moeten doorrijden. Gelijk even eten voor vanavond gekocht (iets kippigs met rijst) en wat andere noodzakelijke boodschappen en toen door naar Pofadder.

Het zat behoorlijk mee onderweg. Kan ook eigenlijk niet anders, het is 1 lange rechte weg met weinig verkeer, dus dat rijdt wel door. We waren dan ook al om 13:15 in Pofadder, terwijl we pas vanaf 14:00 uur konden inchecken. Het was nog even zoeken. Niet naar de accommodatie, die ligt gewoon aan de doorgaande weg. Maar een receptie was in velden noch wegen te bekennen. Bleek dat de chalets inderdaad aan de doorgaande weg liggen, maar het hotel (waar je dus moet inchecken) in een of andere zijstraat. Het was geen overbodige luxe geweest omdat even te vermelden bij het boeken... Anyway, ingecheckt bij de receptie, sleutel mee en op naar de huisjes. We worden omringd door: schapen, geiten, kalkoen, haan (dat wordt genieten morgenochtend...), kippen en varkens dus we zijn in goed gezelschap.

Morgen reizen we door naar Upington. En als het goed is, hebben we morgen eindelijk internet!

09-09-10
Vannacht heerlijk geslapen. Geen ongedierte (terwijl we dat juist in Pofadder wel verwacht hadden). Het onweerde wel vannacht en het heeft ook even flink geregend, maar toen we vanochtend opstonden, scheen de zon alweer. We waren vroeg klaar, dus al vroeg waren we op weg naar Upington. Een rit van zo'n 200 kilometer waar we naar schatting een 2 a 3 uur over zouden doen. Dus tijd zat.

Daarom hebben we onderweg een tussenstop gemaakt in Augrabies Falls National Park. Daar hebben we vorig jaar ook een nacht geslapen. Bij de poort merkten we al dat de vliegjes nog niet weg waren. De jongen bij de poort stond voortdurend om zich heen te zwaaien. En ook al heb je het raam van de auto open, op een of andere manier komen de vliegjes niet binnen in de auto (misschien wel als je het raam lang open houdt). Dus de papieren werden ingevuld, wild cards overhandigd en toen naar de receptie want daar moet je het papier halen om het park weer uit te kunnen (inderdaad, een tikkeltje omslachtig).

En toen op weg. En weer terug naar de receptie... Want toen we de game area in reden, kwamen we al snel bij een deel waar je door het water moest rijden. Het eerste stroompje durfden we wel aan. Maar bij het tweede 'stroompje' konden we niet zien hoe diep het was. Dus voor de zekerheid maar even terug naar de receptie om te vragen of de route wel geschikt was voor een sedan of alleen voor 4x4. Geen probleem, sedan kon prima en het was niet diep, zolang je maar in het midden bleef rijden. Dus wij weer het gebied in. En toen kwamen we bij DE stroom aan. Conny heel rustig door het water gereden en inderdaad: no problemos!

Als je het hebt over een desolaat landschap, dan is het Augrabies wel. Het is alleen maar rots, rood zand, struikjes, hier en daar een boompje en kokerbomen. Maar o zo prachtig! Je voelt je zo nietig. Wat een imposante natuur! Onderweg klipdassies gezien, eekhoorns, schildpad, vogels, libellen, bavianen, etc. We zijn maar kort in het park geweest (nog geen twee uur) en we hebben maar een piepklein gedeelte van de hele route gereden, maar we hebben genoten!

En toen door naar Upington. Met een uurtje waren we er al. Ingecheckt en vervolgens lekker in de zon op het terras met uitzicht op de Oranje Rivier zitten genieten van een drankje. Het diner (je kunt hier eten) was heerlijk! Zelfs de waterblommetjies smaakten heerlijk! Nu lekker relaxen en op internet. Morgenochtend rijden we richting Kgalagadi Transfrontier Park met een overnachting in Andriesvale.

10-09-10
Vandaag rond een uur of 10 vertrokken richting Kgalagadi Transfrontier Park. Na uiteraard eerst even de dagelijkse beslommeringen zoals ontbijten, boodschappen, tanken, etc. En toen dus op weg naar Andriesvale. Is een lange rechte weg met weinig verkeer en net als vorig jaar bijzonder veel aangereden dieren (we hebben ze maar niet geidentificeerd, maar het waren er heel wat). Al vrij vlot kwamen we bij de Molopo Kalahari Lodge aan. We konden officieel pas vanaf 15 uur inchecken en we waren er al tegen 13 uur. Dus eerst even geluncht. Zou een kleine lunch moeten zijn. Dat was het niet. Mein Lieber wat een maaltijd om te verstouwen! Na het eten was de kamer klaar en hebben we de spullen uitgeladen. Lina heeft nog even gerust en toen zijn we richting Kgalagadi Transfrontier Park gegaan.

De weg er naartoe ging heel vlot, met een 45 minuten waren we er (daarom waren we ook in Andriesvale gaan overnachten, Kgalagadi zat vorig jaar al vol voor vandaag, zoveel huisjes zijn er ook niet, en dit was dichtbij). Dus wij naar de receptie. De dame achter de receptie vroeg nog aan ons 'dit is niet de eerste keer dat jullie hier zijn, toch?' Want ze herinnerde ons nog van vorig jaar (weten niet zeker of dit nu een goed of een slecht teken was...). Permit mee en naar het tankstation om lucht uit de banden te laten lopen. En daarna op weg.

We waren nog maar net de poort door toen we de eerste gnoes en springbokken al zagen. Stukje verderop gemsbokken en struisvogels. Later nog een vogel (onbekend wat voor vogel), eekhoorns en een Kori Bustard (we weten nog steeds de Nederlandse vertaling niet). En toen waren we nog geen uur in het park! Het was eigenlijk een extraatje, omdat we helemaal niet van plan waren om vandaag al naar het park te gaan, maar we hadden geen zin om bij het huisje te gaan zitten hangen. Dus dat was mooi mazzel!

Op de terugweg vanuit Kgalagadi was het nog even spannend of we voor het donker bij de accommodatie terug zouden zijn. Met al die overstekende schapen, geiten, ezels en wat allemaal nog meer vinden wij het altijd prettiger om voor het donker 'thuis'te zijn. En we waren voor het donker thuis. Bij Molopo gegeten. Nou als je dacht dat de lunch 'huge' was, dan heb je het diner nog niet gezien. Wat een mega grote porties (duurste was 120 Rand, dat is dus zo'n 13 Euro en dat was een T-bone steak van 800(!) gram). Conny had de spareribs 'Ladies portion'. Als dat de ladies portion is, willen we niet weten wat de grote portie was. Lina kreeg niet 1 maar 2 springbok snitzels. Is dus ook niet allemaal opgegaan... Of we een doggie bag wilden. Nou, laten we dat maar niet doen :-)

Morgen gaan we echt naar Kgalagadi Transfrontier Park. We gaan in ieder geval zelf rondrijden, maar proberen ook nog wat game drives te doen (als die gaan natuurlijk). Morgen dus meer...

11-09-10
Vanochtend was uitslapen er niet bij. Om 06:45 gingen er gasten met rollende koffers weg, om 07:00 uur vond het personeel het nodig om tafels in de boma (achter het huisje) neer te zetten, uiteraard met veel lawaai. We hebben het nog wat weten te rekken, maar rond 07:30 uur zijn we toch maar opgestaan. We zaten om 08:30 uur aan het ontbijt en waren om 09:00 uur al klaar om te vertrekken (koffers enzo zaten al in de auto). Kortom, voor 11 uur waren we al in Kgalagadi. Veel te vroeg om naar het huisje te gaan (kan pas vanaf 12 uur), dus we zijn eerst het park in geweest.

Het was warm weer. We zagen al snel de eerste struisvogels, gnoes en gemsbokken. Op een gegeven moment was er een soort macho strijd gaande tussen twee mannetjes struisvogels waarbij de ene enorm met zijn vleugels begon te wapperen en wiegen. Verder nog verschillende springbokken gezien. Na een paar uur zijn we naar het huisje gegaan. Was ook weer wat. Bleek dat wij een huisje hadden gekregen dat heel mooi was, maar zowel naar het terras als naar de deur verschillende treden had (terwijl we toch echt bij het reserveren gezegd hadden dat er iemand bij ons was die slecht ter been was). Niet zo handig voor Lina. Dus Conny naar de receptie. En toen kregen we een ander huisje met een hele lage trede. Prima oplossing!

We hebben even een uurtje gerelaxt en hebben vroeg gegeten omdat we 's avonds met de night drive mee zouden die om 17:30 uur vertrok. Die vertrekt eigenlijk pas bij 4 deelnemers, maar als je met z'n drieen bent en je betaalt voor 4, dan gaat hij dus ook. Kortom, we hadden een prive game drive! De route ging naar Leeudril richting Nossob.

Hadden een andere gids dan vorig jaar. Deze had me toch een paar goede ogen, die zag echt alles. Dus we begonnen al met een gemsbok en verschillende gnoes. Verschil tussen mannetjes en vrouwtjes werd uitgelegd. Ook het verhaal van de republikeinwevers werd verteld. En toen begon het. In de verte liepen twee Secretarisvogels. Prachtig om te zien! Toen zagen we een uil en nog een roofvogel (naam even kwijt). Maar toen... een honingdas! Echt prachtig! Er liep ook nog een Goshawk bij. Schijnen ze altijd te doen omdat de honingdas ratten vangt en de vogel daar dan ook iets van opeet (we konden het verhaal niet helemaal volgen, te druk met foto's maken en filmen :-) ). We zagen ook nog een pootafdruk van een luipaard met jonkies (vermoedelijk 2 volgens de gids) en hebben een luipaardprooi in de boom zien hangen. Toen gingen de lampen aan (moet je zelf vasthouden en mee de omgeving afzoeken) en zagen we in de boom twee genet katten! Prachtig lange staarten, zo mooi om te zien. En toen kwam het: een bruine hyena! De hyena liep rechts van de auto, ging drinken, stak de weg over, liep links van de auto, voor de auto, dus we hebben er heeeeel lang van kunnen genieten! En alsof het nog niet genoeg was: een stekelvarken (schenen er 2 te zijn, maar wij zagen er maar 1)! Daarna nog een uil en een paar jakhalzen en heel veel 'spring hares' (combi haas/kangoeroe). Dus de avond kon natuurlijk niet meer op!

Oja, een deel van de route hebben we in Botswana gereden. Dus we kunnen nu Botswana ook aan het lijstje met bezochte landen toevoegen.

Morgen gaan we een ochtend rit doen (vertrekt 06:00 uur) en een avondrit. Om 17:00 had nog niemand zich opgegeven voor de ochtendrit, maar misschien is dat later nog gebeurd. We hebben vandaag al zoveel gezien wat we nog nooit gezien hadden, dat het nu niet meer uitmaakt wat we nog gaan zien. Wordt dus achterover zitten en genieten!

12-09-10
Vanochtend iets na 5 uur opgestaan en om 05:45 waren wij present voor de ochtend drive. Wij waren wederom de enigen, dus weer een prive tour (tjonge jonge). Dit keer namen we de route naar Mata-Mata en de gids had gezegd dat hij hoopte leeuwen te zien. Onderweg was het erg stilletjes, zowel met de dieren als de gids. We zagen nog een paringsritueel van struisvogels (Animal Planet maar dan live) en een prachtige zonsopgang.

Ongeveer bij Houmoed (drinkplaats) lagen er in de duinen een leeuw en leeuwin. Dat was natuurlijk fantastisch leuk want we hadden vorig jaar wel een leeuw gezien, maar geen leeuwin! Hebben even een tijdje staan te kijken en zijn toen doorgereden richting Munro. De gids maakte nog even een uitstapje naar het plateau maar ook daar was het verder erg stil dus zijn we weer verder gereden.

En eigenlijk bleef het daar ook bij. Op de terugweg hebben we nog een zwarte korhoen gezien, nog wat ander gevogelte en een dwergvalk. De gids heeft verder nog wat uitgelegd over de planten en bomen. Zelfs de vogels besloten om naar de drinkplaats in Botswana te gaan. Om ongeveer 08:45 waren we weer terug bij Twee Rivieren.

Hebben even brood gehaald in het winkeltje en hebben even rustig ontbeten. En nu de rest van de dag maar luieren tot vanavond 17:30 uur wanneer we weer met de night drive meegaan (de laatste game drive in de Kgalagadi). Wordt dus vervolgd...

-- Vervolg --
Tja, we hadden graag gezegd wat een fantastische night drive we hadden gehad, maar dan zouden we liegen. Maar eigenlijk moeten we zeggen: wat een dramatische game drive! Tjonge jonge, de gids had er duidelijk geen zin in. We waren vanavond met 9 personen (wij 3, 2 Nederlandse jongens en een Zuid Afrikaans gezin). In het begin (lees: de eerste 10 minuten) vertelde hij nog wel het e.e.a. over de gemsbok, gnoe, struisvogel, republikeinwevers, etc. maar dat werd al snel minder. En op een gegeven moment zei hij helemaal niets meer. Hij begon ook van alles voorbij te rijden, uilen, vogels, jakhalzen, etc. En op een gegeven moment vloog hij gewoon over de weg heen. We vermoeden dat hij op zoek was naar een luipaard, maar dit had als gevolg dat we nu helemaal niets meer zagen. En dan is een rit van 2,5 a 3 uur best heel erg lang. Op een gegeven moment keek hij niet eens meer om zich heen. En het rijtempo lag zo hoog, tegen de tijd dat jij stop gezegd had, was je alweer een kilometer verder.

1 Lichtpuntje: we waren nog maar net het kamp uit of er stak een pofadder (volgens de gids, wij hebben er geen verstand van) de straat over (daar moeten we maar niet te veel bij nadenken, we waren nauwelijks het kamp uit...). Dus we kunnen weer een dier aan ons lijstje toevoegen (niet van 'die zou ik nog wel eens willen zien' maar het lijstje 'nog nooit gezien en hoeft ook niet perse').

Anyway, we hebben het idee dat de rest zich ook stierlijk begon te vervelen. Aan het einde van de rit wilde hij de spotlight terug en begon hij als een razende heen en weer te schijnen want hij had afdrukken van een luipaard gezien. Kansloos natuurlijk...

Daar staat tegenover dat we gisteren echt een fantastische game drive hebben gehad waarbij we veel gezien hebben en de gids ook veel vertelde (wij snappen ook niet waarom hij dat nu niet deed).

Morgen gaan we weer terug naar Upington en hebben we (als het goed is) weer internet! Hoera!