Zuid Afrika 2010 | Dagbeschrijving week 4


20-09-10
Vanochtend hebben we uitgeslapen tot wel 08:30! We hebben afgesproken dat we dat eigenlijk te laat vinden, dus dat doen we niet meer :-) . Na het ontbijt zijn we in de auto gestapt en zijn we zelf rond gaan rijden in Addo. Een gedeelte is asfalt en een gedeelte is gravelweg. Het regende vanochtend en hoewel het op sommige momenten droog was, heeft het eigenlijk de hele dag een beetje doorgeregend. Aan het einde van de dag zelfs nog behoorlijk hard! (voor ons reden om niet met de guided game drive mee te gaan in de stromende regen).

We waren nog maar net op pad (Domkrag loop, Woodlands en Gorah loop) toen we al een schilpad zagen, en nog eentje, en nog eentje, etc. Je zag overal schildpadden en dan ook nog eens geen kleintjes (zoals in West Coast). Domkrag komt van een schildpad die in Addo leefde en is de vertaling van het engelse 'car jack'. Domkrag ging namelijk onder auto's liggen en tilde dan de auto op om zo zijn dominantie aan andere schildpadden te tonen. Domkrag kwam aan zijn einde toen hij in een hol van een aardvark viel en er op eigen kracht niet meer uit kon komen.

Daarna zagen we een struisvogel die op de grond zat met een klein stukje verder een open struisvogelei. We vermoeden dat onder de struisvogel dus 1 of meer kuikens zaten. Een stukje verder zagen we jakhalzen en ibissen en kraanvogels en daarna jakhalzen die aan het eten waren. Prachtig om te zien! Daarna zijn we terug gegaan naar het huisje om even wat te eten enzo.

Na de lunch zijn we weer in de auto gestapt en zijn we naar Gwarrie Pan, Rooidam, Hapoor Dam en via Lendlovu dam terug gereden. De naam Hapoor komt trouwens van een olifant die 24 jaar leider is geweest van de Addo olifanten. De naam zegt het al, hij had een hap uit zijn oor (vermoedelijk door een geweerschot). Het schijnt nogal een flink mannetje te zijn geweest (zijn hoofd hangt in het educatie centrum) en meer dan eens hebben medewerkers moeten vluchten als hij eraan kwam. In 1968 heeft Hapoor een duel met een jonger mannetje verloren waarna hij alleen moest rondtrekken. In Addo is een hek, genaamd de 'Armstrong fence'. Het was nog nooit een olifant gelukt om via de Armstrong fence te ontsnappen, maar het is Hapoor gelukt. Gezien zijn agressieve natuur was de parkmanager genoodzaakt om hem dood te schieten. Hapoor is 44 jaar geworden. Treurig verhaal...

Reden we daar het wildgebied in, staan we ineens naast een megagrote buffel. Echt enorm! Was wel even schrikken want zulke fijne beesten schijnen het niet te zijn. De wandelpaden in Mountain Zebra National Park zijn onlangs met onmiddellijke ingang gesloten nadat een buffel een vrouw had aangevallen (met dodelijke afloop). Met dat in het achterhoofd toch wel even goed de buffel in de gaten gehouden. Een stukje verder zagen we nog een wrattenzwijn die naar eten aan het wroeten was.

Toen we weer verder reden hadden we het er net over dat we de hele dag nog geen olifant hadden gezien, terwijl er toch zo'n 450 zouden moeten rondlopen, toen we een olifant (mannetje) bij het water zagen staan drinken. Hebben een tijdje staan kijken totdat de olifant wegliep. Hij liep langs een 4x4 auto en dan valt op hoe groot zo'n olifant (en dit was nog niet eens een hele grote) eigenlijk is.

Reden we weer verder, staan we ineens bij een kudde olifanten! We reden de bocht om en daar stonden ze. We zijn (op gepaste afstand) rustig achter ze aangereden. Was ook nog een kleiner olifantje bij. Toen we er langs konden (ze liepen midden op 'straat') zijn we doorgereden en kwamen we weer een andere olifant tegen. Conny even gefilmd, begon die olifant (mannetje) ineens met zijn oren te flapperen en te trompetteren. Dus Conny rustig gas gegeven (slik! tja, je weet maar nooit). Verderop liep nog een olifant en zo zijn we er nog de ettelijke tegen gekomen.

Toen we via Lendlovu weer terugreden, zagen op straat ineens een mestkever lopen. Best nog een groot beest. Was wel leuk om die nou ook eens in het echt te zien (en niet alleen op een verkeersbord).

Vlak voor de uitgang zagen we een auto staan waar niemand in zat. Raar maar waar. Je mag in Addo dus niet uitstappen omdat er leeuwen en luipaarden zitten (en niet te vergeten buffels en zwarte neushoorns), dus dat was wel vreemd. We konden niet zien wat er nu precies gebeurd was, maar er lag ook wat struikgewas achter en naast de auto. We hadden het vermoeden dat de poortwachter al op de hoogte was, maar we hebben het toch maar even gemeld. En toen waren we weer terug bij het huisje. Ondertussen was het steeds harder gaan regenen en we besloten dat we niet met de 'Sundowner drive' mee gingen. We hadden al heel veel gezien vandaag en of je zit in een dichte auto met druppels op de ruiten die niet op kunnen (dus fotograferen/filmen is lastig) of je zit in een open jeep te blauwbekken met druppels op de lens. Beide leek niet zo aanlokkelijk, dus die hebben we geannuleerd (wat geen enkel probleem was overigens). Dus we hadden ineens wat extra vrije tijd! Die hebben we nuttig besteed met een kopje koffie/thee en heerlijk nagenieten van de ritten van vandaag.

Morgen gaan we naar de Garden Route (Stormsriver).

21-09-10
Vandaag zouden we Addo weer verlaten en naar Tsitsikamma (Garden Route National Park) vertrekken. Maar eerst hebben we nog in Addo rondgereden. We hebben weer de Domkrag loop gereden en de route via Lendlovu dam, Hapoor Dam, Rooidam en Gwarrie Pan (de omgekeerde route van gistermiddag). Ging prima, zelfs met een volgeladen auto. Op een of andere manier worden de koffers alleen maar zwaarder, in plaats van lichter...

Als eerste zagen we het jakhals paartje weer. Was wel grappig, lagen te rollen zoals honden soms doen. Er waren vandaag extreem veel mestkevers op de weg. En aangezien die voorrang hebben en het niet de bedoeling is dat je ze plat rijdt, was het op een gegeven moment net een computerspelletje om ze te ontwijken. We gingen van links naar rechts en terug over de weg om alle mestkevers (en olifanten uitwerpselen) te ontwijken. Wat wel weer grappig is (en een tikkeltje onsmakelijk als je er te lang over nadenkt), is dat we ook mestkevers in de olifantenmest zagen en mestkevers die mestballen aan het rollen waren. Hadden we nog nooit gezien, dus dat was wel leuk!

We zagen ook nog kudu's, rode hartebeest, ibissen en een wrattenzwijn onderweg. Wat is dat beest eigenlijk lelijk zeg! Maar wel heel koddig om te zien :-) . We zagen eerst weer weinig olifanten. Wel veel bewijs dat ze langs geweest waren, maar geen olifanten. Tot we bij de Rooidam waren, toen we ineens een heel groot vrouwtje zagen met een jonger olifantje (begon te drinken bij zijn moeder) en nog meer olifanten. Echt prachtig om te zien! We zagen verderop ook nog een mannetjes olifant.

En toen op weg naar Stormsriver Mouth, wat onderdeel uitmaakt van het Tsitsikamma deel van de Garden Route (tuin route). De weg naar Addo was nu helemaal geasfalteerd (twee jaar geleden reden we nog over een gravelweg) en ook de weg van Addo via Port Elizabeth was nu goed te berijden (zonder allemaal wegwerkzaamheden). De rit verliep dus heel wat sneller dan 2 jaar geleden (gelukkig!). Onderweg zijn we nog even gestopt om geld te pinnen en te checken of de tour van morgenochtend nog door ging (wat inderdaad het geval was).

Eenmaal bij de receptie aangekomen duurde het extreem lang voordat we konden inchecken. Er was een frans stel voor ons dat echt wel heel veel werk had, ze zijn zeker 20 minuten bezig geweest (hoe veel werk kan het zijn om een huisje te boeken...). Anyway, toen we eindelijk aan de beurt waren, kregen we de sleutel mee van Oceannette N. Daar aangekomen zagen we dat het huisje niet heel erg geschikt was voor Lina. Je moest twee stenen trappen naar beneden voordat je bij de ingang van de accommodatie was en binnen waren de slaapkamers en de badkamer/toilet beneden. Dus even overlegd en weer terug naar de receptie. Was een beetje balen want toen Conny reserveerde, werd medegedeeld dat de Oceannette voor mindervaliden niet meer beschikbaar was, maar bij de receptie bleek dat ze die net aan mensen hadden uitgegeven die niet invalide waren en dat het huisje dus gewoon wel beschikbaar was geweest. Das nou dus al de 3e keer (dus de klachtbrief over de centrale reserveringen van SANparks zit in de pen).

Maar eind goed al goed, we hebben nu een familie cottage met een heel klein trapje (3 treden). Ziet er uit als een blokhut, met prachtig uitzicht op zee en alles gelijkvloers. Dus iedereen tevreden! Echt top hoe er bij de receptie mee omgegaan werd en hoeveel moeite ze gedaan hebben om toch nog een geschikt(er) huisje te vinden, helemaal geweldig!

Vanavond hebben we in het restaurant gegeten (we hadden geen boodschappen gedaan en we vonden dat we best eens uit de band mochten springen). Was heerlijk!

Morgen gaan we, zoals gezegd een tour doen. Is een Woodcutters Journey die, volgens internet, door het Tsitsikamma woud leidt. Vertrekt om 11:30 uur, dus we hebben mooi de tijd om de was te doen (ze hebben hier wasmachines!).

22-09-10
Vanochtend direct na het opstaan naar het washok om de was te doen. Bleek ook nog een hele uitdaging te zijn. Wij hadden keurig onze 5 Rand muntstukken, maar van de 2 wasmachines werkte er maar eentje en die 'slikte' alleen nieuwe muntstukken (er zijn twee verschillende versies van een 5 Rand muntstuk in omloop). Er gingen er 3 in en laten wij nu net 2 nieuwe muntstukken hebben en 3 oude. Een probleempje. Dus wij iemand van het park gevraagd of die andere wasmachine ook werkte (er stond geen bordje op van 'out of order'). Nee dus, maar hij wilde wel even geld voor ons gaan wisselen in de shop. Dus wij het geld meegegeven. Hij had 2 nieuwe kunnen bemachtigen dus wij de muntstukken erin doen en vervolgens moest je op de start knop drukken. Maar die was er niet. Dus geld erin en er gebeurde niets... Dus Conny eh, 'geirriteerd'. Wat? Wel geld opeten maar niet wassen? En trok aan de lade waar het geld in ging. Dat was dus blijkbaar de start knop want ineens begon de machine te draaien! Hoera! Even 'snel' wassen was er niet bij, maar het is gelukt! Daarna ontbeten enzo en na ongeveer een 45 minuten was de was weer klaar. Uiteindelijk hebben we de was buiten gehangen in de zon (de wasdroger was ook al niet zo'n succes) en de kleren liggen nu alweer fris en fruitig in de koffer.

Tegen 11 uur gingen we op weg naar Stormsriver Adventures voor onze Woodcutters Journey. We hadden er vooraf niet zo'n voorstelling van, maar je gaat dan dus in een open jeep (net zo iets als waarin je zit bij game drives) door het bos rijden en onderweg wordt er dan van alles verteld over de planten en dieren. Was erg interessant en heel wat geleerd (meer dan tijdens menig biologieles). De weg waarop we reden was de oude weg tussen Kaapstad en Port Elizabeth en was destijds zo smal, dat hij een paar dagen open was voor de rit Kaapstad - Port Elizabeth en daarna een paar dagen van Port Elizabeth - Kaapstad (auto's konden elkaar niet passeren). Thomas Bain heeft die weg aangelegd en had daar eigenlijk helemaal niet zoveel werk van aangezien de olifanten (die er destijds nog leefden, nu schijnt er nog 1 te lopen, maar die is al een paar jaar niet meer gezien) al een soort pad hadden gemaakt door iedere keer dezelfde route te lopen. Er werd verteld over de grondlagen (humus, klei, zandsteen), over de bomen (yellowwood, stinkwood, varens, etc) en over dat de eerste blaadjes van struiken vaak rood zijn om dieren af te schrikken. Over bomen die door middel van onschadelijke insecten andere insecten afschrikken, en nog veel meer! Echt superinteressant!

Op een gegeven moment stopten we vlakbij de oude Stormsriver brug voor de lunch (chicken lasagne met griekse salade en appeltaart na). Was een prachtige plek met aan de overkant van de Stormsrivier allemaal bavianen in de bomen die me toch een herrie maakten! Enorm! Na de lunch gingen we weer terug. De rit heeft ongeveer 2,5 uur geduurd.

Daarna zijn we teruggereden naar het huisje en zijn we nog naar de shop geweest (we moesten toch nog reserveren voor het restaurant). Nou, we zijn in die shop helemaal losgegaan! :-) Shop till you drop, zeg maar.

Bleek trouwens dat de menukaart veranderd was ten opzichte van gisteren en in piepkleine lettertjes onderaan stond dat er gratis internettoegang was (Wi-Fi). Helemaal super dus! Dus na het eten in de loungehoek gezeten en even wat verslagen en foto's geupload, krant gelezen, mail gecheckt. Helemaal top!

Morgen gaan we naar Albertinia, naar een prive reservaat. Zou volgens de routeplanner een rit zijn van een uur of 5. Lijkt ons rijkelijk lang, maar je weet maar nooit... Kortom, vroeg uit de veren!

23-09-10
En inderdaad, vroeg(er) uit de veren. En wel door een baviaan die het nodig vond om de prullenbak die buiten stond met veel lawaai om te gooien om te kijken of er iets eetbaars in zat. Conny dacht dat Lina viel dus die vloog uit bed om vanuit het raam een baviaan weg te zien rennen. Dus dan maar gelijk alles klaar gemaakt en de boel ingepakt. Op naar het restaurant om pannenkoekjes voor het ontbijt te eten! Weer eens iets anders dan of toast met jam of eieren met spek. Nog even het laatste verslag geupload en toen op weg richting Albertinia.

De route verliep voorspoedig en liep via Plettenberg Bay via Knysna naar George en Mosselbaai. In Knysna zijn we nog even gestopt om te tanken, geld te pinnen en te genieten van de kerstverlichting (ja, inderdaad, kerstmannen, kerstengeltjes, etc.).

De volgende stop op het programma was Mosselbaai waar we het Barthelomeu Dias museum gingen bezoeken. Daar staat een postboom die Conny twee jaar geleden al wilde bezoeken, maar er toen niet aan toe gekomen was. Er was ook nog een schelpenmuseum en een maritiem museum waar een replica stond van de boot van Dias. En dus de postboom. Er waren ook nog huisjes maar die hebben we niet bezocht (het zou rolstoel vriendelijk zijn en dat was het ook, het was alleen niet zo conditie vriendelijk (zo zeg, wat een heuveltjes, leek niet steil, was het wel). We hebben nog een kaart gestuurd via de postboom, zal ons benieuwen of het aankomt en zoja, of er ook nog een stempel ofzo op staat.

Daarna door naar Albertinia (de teller staat inmiddels over de 4500 kilometer). Of liever gezegd, de Garden Route Game Lodge waar we 2 nachten verblijven. Raar ingangetje vanaf de snelweg (je moet dus midden op de snelweg stil staan om rechtsaf te slaan, dat moet het achterop komende verkeer maar net zien met 120 km/u). Vanaf de toegangsweg zagen we al 2 olifanten staan. Bij de receptie werden we al opgevangen, ingecheckt met de gebruikelijke uitleg, koffers uit de auto en toen maar genieten van het uitzicht op de game area (voordat we vertrokken met de game drive hadden we dus al gnoes, zebra's, rode hartebeesten en eland antilopen gezien).

Om 16:30 gingen we mee met de game drive. We waren nog maar net op weg toen we al tussen de buffels stonden. Verderop zagen we de zebra's en eland antilopen weer. Een stukje verderop liepen een moeder en vader neushoorn met een jonge neushoorn (vorig jaar geboren). Pa en moe hadden in het verleden ruzie gehad en met de hoorns tegen elkaar geslagen waarbij de bovenkant van de hoorn van moeders gespleten is. De veearts heeft toen de hoorn afgezaagd. Er waren heel veel springbokken geboren, dus we hebben ook nog veel jonge springbokjes gezien. Het schijnt dat die 2 uur na de geboorte al 40 km/u kunnen lopen. Ongelooflijk! Toen zijn we verder gereden en kwamen we bij de leeuwen (zitten in een afgesloten gebied). De gids had de deur van de jeep open gedaan en zou of overeind komen, of omdraaien o.i.d. (we weten het niet precies), maar daar was de leeuw het niet mee eens. Nog nooit iemand zo snel weer in een jeep zien springen en de deur dicht zien gooien :-) .

Verder gereden kwamen we kudu's en gnoes tegen. Oja, en kraanvogels. En aan het einde van de tocht kwamen we de giraffen ook nog tegen. 2 maanden geleden was er een jong girafje geboren en die liep er dus ook bij. Het waaide nogal hard, dus het werd wel erg koud. Dus na de game drive lekker naar het restaurant en warme chocolademelk gedronken en even uitrusten voordat we gingen eten. Het lopend buffet was heel erg lekker (we hebben nu voor het eerst ook gnoe en eland antilope gegeten). En nu dan op internet! Ze hadden al gezegd dat er (gratis!) wireless internet was en dat werkt als een trein. Mooi meegenomen dus.

Morgenochtend vertrekken we om 07:15 uur voor een ochtend game drive en er staat een bezoek aan het reptielencentrum op het programma (hmmm, willen we dat wel???) en iets met cheetahs (maar het is ons niet helemaal duidelijk wat). We zijn benieuwd!

24-09-10
Vandaag een drukke dag voor de boeg. Om 07:15 uur begonnen we met een ochtend game drive. Nog voor we begonnen zagen we in de verte al de giraffen lopen, prachtige silouetten. Dat was dan ook het eerste waar we naar toe gingen. We zagen dit keer heel duidelijk de baby giraffe, heel fier rondlopen en zelfs heel statig poseren. Geweldig om te zien! Daarna gingen we naar de olifanten. Het is een mannetje en een vrouwtje die heel rustig liepen te grazen. Met hun poot woelden ze de grond om en daarna aten ze het gras op. Op een gegeven moment starte de gids de motor en daar was het mannetje dan weer niet zo blij mee. Dus die flapperend met de oren op ons af. Met Swaziland vorig jaar nog vers in het geheugen, begon het hart toch wel even sneller te slaan. Maar niets aan de hand. De gids verteld iedere keer zo verschrikkelijk veel en ook iedere keer met enorm veel enthousiasme, dat we het gewoon niet kunnen bijhouden.

Vervolgens gingen we naar de leeuwen die weer lekker lui lagen te wezen. Ze worden hier bijgevoerd dus er lag een aangevreten koeien karkas vol met vliegen (jakkes, lekker smakelijk zo op de nuchtere maag). De leeuwen hadden haar niet eens helemaal opgegeten. Daarna reden we verder en kwamen we langs de eland antilopen en zebra's. Daarna kwamen we weer langs de springbokken (met tientallen jongen) en langs de neushoorns. En toen was de ochtend rit alweer voorbij.

We hebben in het restaurant heerlijk ontbeten (pannenkoeken!) en daarna zijn Cees en Conny meegegaan naar het reptielencentrum. Lina is in de lodge achtergebleven (en dat was maar goed ook). We hebben van alles gezien, pythons, black mamba, pofadder, allemaal lekker veilig vanachter het glas. Totdat de gids een albino 'king snake' (of zoiets) uit het terrarium haalde. Die mochten we dus vast houden (niet giftig uiteraard). Maar ze kunnen natuurlijk wel bijten, dus Conny was er niet zo gelukkig mee dat de slang lekker zijn kop op haar (blote) arm legde, brrr!

Daarna zijn we naar buiten naar de krokodillen gegaan. Waren niet super groot (maar uiteraard wel bijt-graag). Er liepen ook nog schildpadden rond waarvan 1 het op Conny's schoen had voorzien :-) . Vervolgens zijn we weer terug gegaan naar de lodge voor een half uurtje pauze en daarna stond het volgende alweer op het programma. Een bezoek aan het Cheetah Conservation Center. Ze fokken hier ook met cheetahs zodat die uitgezet kunnen worden en naar andere parken overgeplaatst kunnen worden. Prachtige dieren! Er waren er ook 2 die een genetische afwijking hebben en die dus een beetje vreemd lopen. Die kunnen dus nooit uitgezet worden in het wild, maar die worden nu ingezet voor educatieve doeleinden. Zag er heel vreemd uit. Het lijken gewone cheetahs, maar zodra ze gaan lopen zie je direct dat er iets mis is. Zelf denken ze overigens dat ze normaal zijn...

Na het bezoek aan het Cheetah Center zijn we terug gegaan naar de lodge waar we 'vrij' hadden tot de game drive van 16:30 uur. Het was inmiddels behoorlijk warm geworden, je voelde de zon gewoon door je kleding heen branden. Dus we hebben op de uitkijk veranda heerlijk op de ligbedden gelegen onder de parasol met een heerlijk briesje. Lekker luieren tot 16:00 uur en toen op weg naar het verzamelpunt voor de game drive.

We hadden weer dezelfde gids die het leuk leek om wat uitgebreider bij de olifanten stil te staan (maar daarover later meer). Als eerste kwamen we weer de neushoorns tegen. Moeder neushoorn is nogal beschermend ten opzichte van haar kind (tegenover vader neushoorn), dus als die te dichtbij komt, dan begint ze eerst te grommen en daarna valt ze aan. En dat deed ze dus ook vanavond. Knap aggressief beestje, zeg!

Daarna kwamen we langs de buffels waarvan er eentje heel verbaasd naar een paar aalscholvers stond te kijken (huh, wat doen die hier nou?). Er liepen ook nog prachtige kraanvogels langs, heel sierlijk met een in de wind wapperende staart, prachtig! Vervolgens gingen we op zoek naar de leeuwen. Lagen nog steeds lui in het gras. Totdat een leeuwin een schaap (een heel eind verderop, aan de andere kant van het hek) in het vizier kreeg en ging kijken of het handig was om aan te vallen. Even later bedacht ze zich en ging ze toch maar weer in het gras liggen. De leeuw had duidelijk nog slaap (ze schijnen gemiddeld zo'n 20 uur per dag te luieren/slapen) en was iedere keer enorm aan het geeuwen.

En toen het klapstuk... De gids (Ronald) vond het een goed idee als we mee gingen naar het voeren van de olifanten. Was natuurlijk hartstikke leuk! Dit was de derde keer dat wij (Cees, Lina en Conny) met hem meegingen en daarom deze speciale verrassing! Het vrouwtje was niet in zo'n best humeur, dus die gooide de hele tijd met stof enzo. Het mannetje was in een opperbest humeur en deed alles wat hem gevraagd werd. Super leuk en heel erg speciaal!

En ja, toen was het alweer ten einde... We hebben nu nog 1 game drive te gaan (morgenochtend). Tegen 11 uur morgen checken we uit (we moeten even op de was wachten die we afgegeven hebben en die is rond 11 uur klaar). We vertrekken dan naar het Bontebok National Park met, de naam zegt het al, bontebokken.

25-09-10
Vanochtend wederom vroeg uit de veren om aan onze laatste game drive van deze vakantie te beginnen. Om 07:15 uur vertrokken we. De andere mensen in de jeep wilden graag leeuwen zien. Maar eerst kwamen we de neushoorns weer tegen. Het mannetje kwam dit keer wel erg dichtbij de jeep (te dichtbij volgens Lina). Vervolgens hebben we veel van dezelfde dieren gezien (kan ook niet anders bij de 4e game drive): gnoes, springbokken, buffels, rode hartebeest, eland antilopen, kudu's, veel vogels, etc. etc. Die zwarte gnoes zijn trouwens rare beesten. Ze zien eruit als de binkies van het park, maar zodra ze hun mond open doen komt er een soort geblaf uit als van een puppy of een chihuahua. De combinatie van geluid en beeld klopt totaal niet met elkaar :-) .

En daarna gingen we dus inderdaad naar de leeuwen. Ze lagen ook dit keer weer te luieren, maar kwamen overeind toen wij eraan kwamen. Wat zijn dat een super luie beesten zeg (vooral het mannetje). Ze zijn afkomstig van het 'Born Free' programma en leven nu zo'n 8 a 9 jaar in het park.

Als laatste gingen we naar de olifanten. Die liepen weer rustig te grazen, maar het mannetje kwam ook wel heeeeeel erg dichtbij. Wel heel rustig (dus niet met flapperende oren en getrompetter, maar lekker rustig), maar je voelt je ineens wel heel erg klein met zo'n groot beest naast je. We kwamen ook nog langs de giraffen.

We zitten nu op de was te wachten. De koffers enzo zijn al in de auto, dus alleen de was nog mee en dan op weg naar Bontebok. Wordt vervolgd...

---Vervolg--- Iets na elf uur was de was klaar en dus uitchecken. Bleek dat ze bij de reservering een fout hebben gemaakt. Daardoor moest Conny nu een hoger bedrag betalen dan afgesproken. En daar was Conny het weer niet mee eens. Deden ze niet moeilijk over, maar brachten het teveel direct in mindering. En toen op weg naar Bontebok National Park. Was een ritje van niets, maar door de wegwerkzaamheden deden we er toch nog best lang over. Onderweg in Riverdale gestopt om boodschappen te doen (de supermarkt in Swellendam was tot 13:00 uur open en dat gingen we nooit redden).

Eenmaal aangekomen bij het park ingecheckt en op naar de accommodatie. De weg was niet supergoed, maar wel berijdbaar. Het huisje zelf is prachtig met een heel mooi uitzicht op de Breede rivier. We hebben dan ook de hele middag in de zon op de veranda gezeten en van het uitzicht genoten. Een minpuntje: er blijkt geen beddengoed te zijn voor de slaapbank (waar Conny op zou slapen). Dus de lakens van de andere bedden afgehaald en morgen maar even melden bij de receptie... Voor de rest is er vandaag weinig te melden. Uiteraard hebben we ook bontebokken gezien.

Morgen gaan we naar Hermanus waar gisteren het Walvissenfestival is begonnen. We zijn heel benieuwd wat we ons daar bij moeten voorstellen.

26-09-10
Vanochtend werden we er, toen we de auto inpakten, door een paar zuid afrikaanse kindertjes op geattendeerd dat er bontebokken waren met jonkies en het was toch eigenlijk echt wel de bedoeling dat wij even gingen kijken. Nou, wij dus braaf mee naar de bontebokken kijken. Toen we aan kwamen zaten de kindertjes schattig op een afstandje te kijken en inderdaad liepen er 2 bontebokken met jonkies. De jonkies zijn beige, terwijl de volwassen bontebokken juist heel donker zijn. Reuze leuk om te zien.

Nadat we de auto verder hadden ingepakt zij we vertrokken naar Hermanus. Op de terugweg het park uit zagen we ook verschillende bontebokken en ook weer met jonkies. Een van die jonge bontebokken die rende heel hard rondjes en dat ging me toch hard, enorm! We zagen ook nog dat hij bij zijn moeder ging drinken. In Hermanus wordt in september het walvissenfestival gehouden (maar toen we boekten, wisten we niet dat het nu was). Hermanus stond dus al op de planning. Het walvissenfestival was een extraatje.

De rit naar Hermanus ging heel snel, er was weinig verkeer op de weg. Onderweg nog even getankt en toen weer verder. Rond een uur of 11 waren we dus al bij de accommodatie, veel te vroeg om in te checken natuurlijk... De bedoeling was dat we daar de (volle) auto zouden stallen en dan naar het centrum (1 kilometer verderop) zouden lopen. Maar we konden gelijk de spullen wel op de kamer zetten, dus dat was mooi meegenomen. De auto op de oprit geparkeerd, leeggehaald en op weg naar het centrum.

Het walvissenfestival is eigenlijk wat wij in Nederland een braderie zouden noemen. Er zijn wat kermis attracties (heel kleinschalig), er zijn twee tenten waar spulletjes verkocht worden, (vaste) kraampjes waar je de gebruikelijke afrikaanse souvenirs kunt kopen. Er treden bandjes op en het is een drukte van belang.

We hebben even rondgelopen en kwamen al snel de walvisomroeper tegen. Hij vertelde ons dat er 3 walvissen zwommen. Nou, dat waren er wel meer. En niet zover uit de kust sprong er ook eentje iedere keer uit het water, prachtig om te zien! Met uitzicht op de springende walvis bammetjes gegeten en wat gedronken en toen zijn we verder gelopen. We hebben weer van alles gekocht, dus er begint weer een logistiek probleem te ontstaan... Kijken hoe we dat nu weer gaan oplossen.

Later in de middag begon het te regenen, eerst zachtjes, maar steeds harder. Gelukkig hadden we regenponcho's meegenomen (ja, inderdaad, ziet er niet zo charmant uit, maar wel droog!) dus die maar aangetrokken. Toen we weer 'thuis' kwamen, zijn we even gaan bijkomen van de regen met een kopje rooibosthee. Het weer is inmiddels alweer opgeklaard (gelukkig!).

Vanavond zijn we uit eten geweest bij Mediterrea. Wat hebben ze daar lekker eten zeg! Jeempie! En dan het uitzicht. Je kijkt uit over zee en daar zagen we dus (toen het nog licht was) walvissen zwemmen en uit het water springen. Echt fenomenaal!

Morgen gaan we naar Franschhoek toe waar Conny nog een verrassing voor Cees en Lina in petto heeft...